Гар сайр нашуд туро дил аз мо

گر سیر نشد تو را دل از ما

Як лаҳза мабош ғофил аз мо

یک لحظه مباش غافل از ما

Дар оташи дили басари ҳамеи гирд

در آتش دل بسر همی گرد

Монандаи мурғи бсмл аз мо

مانندهٔ مرغ بسمل از ما

Тар май гардон ба хӯни дида

تر می‌گردان به خون دیده

Ҳар рӯзи ҳазор манзил аз мо

هر روز هزار منزل از ما

Чун абри баҳор майгарӣ зор

چون ابر بهار می‌گری زار

То хоки з хӯн кунӣ гул аз мо

تا خاک ز خون کنی گل از ما

Охир ба чаҳ майли ҳамчуи хомон

آخر به چه میل همچو خامان

Гуҳ гоҳ бигирадат дил аз мо

گه گاه بگیردت دل از ما

ё дар ғами мо тамоми пайванд

یا در غم ما تمام پیوند

ё риштаи ишқи бугсал аз мо

یا رشتهٔ عشق بگسل از ما

Магрез зи мо агарчӣ номад

مگریز ز ما اگرچه نامد

Ҷузи ранҷу балоти ҳосил аз мо

جز رنج و بلات حاصل از ما

Каз ҳар ранҷӣ кушода гардад

کز هر رنجی گشاده گردد

Сад ганҷи тилисми мушкил аз мо

صد گنج طلسم مشکل از ما

Аттор дар ин мақом чун аст

عطار در این مقام چون است

Девонаи ишқу оқил аз мо

دیوانهٔ عشق و عاقل از ما