Бор дигар шӯр оваред ин пери дарди ошоми мо

بار دگر شور آفرید این پیر درد آشام ما

Сад ҷоми барҳам нӯш кард аз хӯни дили пари ҷоми мо

صد جام برهم نوش کرد از خون دل پر جام ما

Чун рост кандар кор шуд вази каъба дар хумор шуд

چون راست کاندر کار شد وز کعبه در خمار شد

Дар куфри худ дайн дор шуд безор шуд зи исломи мо

در کفر خود دین دار شد بیزار شد ز اسلام ما

Пас гуфт то кӣ зин ҳавас моиему дарди як нафас

پس گفت تا کی زین هوس ماییم و درد یک نفس

Доим яке гӯйем вбс то шуд ду олами роми мо

دایم یکی گوییم وبس تا شد دو عالم رام ما

Бас кам занӣ устод шуд бехона ва бунёд шуд

بس کم زنی استاد شد بی خانه و بنیاد شد

Аз ному нанг озод шуд некаст ин бадноми мо

از نام و ننگ آزاد شد نیک است این بدنام ما

Пас шуд чу мардони мард ӯ ваз ҳар ду олами фард ӯ

پس شد چو مردان مرد او وز هر دو عالم فرد او

Вази дарди дарди дард ӯ шуд масти ҳафт андоми мо

وز درد درد درد او شد مست هفت اندام ما

Дили гашт чун дилдодае ҷон шуд зи кори афтода Эй

دل گشت چون دلداده‌ای جان شد ز کار افتاده‌ای

То рехти пар ҳар бодае аз ҷоми дил дар ҷоми мо

تا ریخت پر هر باده‌ای از جام دل در جام ما

Ҷонро чун он менӯш шуд аз бехудӣ биҳуш шуд

جان را چون آن می نوش شد از بی‌خودی بیهوش شد

Ақл аз ҷаҳон хомӯш шуд ва аз дил бирафт ороми мо

عقل از جهان خاموش شد و از دل برفت آرام ما

Аттор дар дайри Муғон хӯн мекашид андари ниҳон

عطار در دیر مغان خون می‌کشید اندر نهان

Фарёд бархест аз ҷаҳони к-эии ринди дарди ошоми мо

فریاد برخاست از جهان کای رند درد آشام ما