То мо раҳи ишқ ту супурдем

تا ما ره عشق تو سپردیم

Сад бор ба зиндагӣ бамурдем

صد بار به زندگی بمردیم

Моро зи ду куни ним ҷон буд

ما را ز دو کون نیم جان بود

Дар ишқи ту ҳам ба ту супурдем

در عشق تو هم به تو سپردیم

Баси рӯз ки дар ҳавои рӯят

بس روز که در هوای رویت

Бигусастаи нафас нафас шимурдем

بگسسته نفس نفس شمردیم

Баси шаб ки чу шамъ дар фироқат

بس شب که چو شمع در فراقت

Дили пари оташ ба рӯз барадем

دل پر آتش به روز بردیم

эй соқии ҷони биё ки дерӣ аст

ای ساقی جان بیا که دیری است

То дар паии ним ҷуръа дардем

تا در پی نیم جرعه دردیم

Обӣ дар даҳ ки ин биёбон

آبی در ده که این بیابان

Дар гармӣ ва тишнагӣ супурдем

در گرمی و تشنگی سپردیم

Бе рӯй ту ҳар меӣ ки хӯрдем

بی روی تو هر میی که خوردیم

Хӯни гашту з рӯй худ стрдим

خون گشت و ز روی خود ستردیم

Аттор макун ба дарди гармӣ

عطار مکن به درد گرمی

Чун аз дами сарди ту Фсрдим

چون از دم سرد تو فسردیم

Хониш
ғзл шморҳ 603 — ъндлӣб