Ман намирам зонка беҷон ме зем

من نمیرم زانکه بی جان می‌زیم

Ҷон нахоҳам чун ба ҷонон ме зем

جان نخواهم چون به جانان می‌زیم

Дар раҳи ишқи ту чун ҷон заҳмат аст

در ره عشق تو چون جان زحمت است

Лоҷарам безаҳмат ҷон ме зем

لاجرم بی زحمت جان می‌زیم

Чун балоӣ хештан дидам вуҷӯд

چون بلای خویشتن دیدم وجود

Аз вуҷӯди хеш пинҳон ме зем

از وجود خویش پنهان می‌زیم

Дар умеду бими ишқати ҳамчуи шамъ

در امید و بیم عشقت همچو شمع

Гоҳи хандони гоҳ гирён ме зем

گاه خندان گاه گریان می‌زیم

Ҳамчуи ғунча аз сартар доманӣ

همچو غنچه از سر تر دامنی

Ғарқи хӯни сар дар гиребон ме зем

غرق خون سر در گریبان می‌زیم

Рӯзу шаб бар хушки киштӣ ронда ам

روز و شب بر خشک کشتی رانده‌ام

Гарчи доими ғарқ тӯфон ме зем

گرچه دایم غرق طوفان می‌زیم

Аз сари зулфи ту андешами ҳама

از سر زلف تو اندیشم همه

Гарчи ҳолеро парешон ме зем

گرچه حالی را پریشان می‌زیم

Моҳи руъё бар умеди хлътм

ماه رویا بر امید خلعتم

Баси бараҳнаи ин чунин зон ме зем

بس برهنه این چنین زان می‌زیم

Аз бар худ халъат хосам фирист

از بر خود خلعت خاصم فرست

Зонка бе ту жанда халқон ме зем

زانکه بی‌تو ژنده خلقان می‌زیم

Аз бурунами пардаи атлас чаҳ суд

از برونم پردهٔ اطلس چه سود

Чун даруни парда урён ме зем

چون درون پرده عریان می‌زیم

Ҳамчуи аттор аз ҷаҳони фориғ шуда

همچو عطار از جهان فارغ شده

Сари ниҳода дар биёбон ме зем

سر نهاده در بیابان می‌زیم