эй садафи лаъли ту ҳуққа дар ятем

ای صدف لعل تو حقهٔ در یتیم

Оризи ту беқалам хат зада бар лавҳи сим

عارض تو بی قلم خط زده بر لوح سیم

Рӯҳи даҳани мондаи боз дар сари зулфати мудом

روح دهن مانده باز در سر زلفت مدام

Ақли миёни бастаи чуст бар сари Кувайти муқӣм

عقل میان بسته چست بر سر کویت مقیم

Дар ятеми туам то ки даромад ба чашм

در یتیم توام تا که درآمد به چشم

Чашма чашмам бимонад ғарқа дар ятем

چشمهٔ چشمم بماند غرقهٔ در یتیم

Зини сари зулфат ки ҳаст мамлакати ҷами тўрост

زین سر زلفت که هست مملکت جم توراست

Зонка сар зулф туаст бар сифати ҷим ва мем

زانکه سر زلف توست بر صفت جیم و میم

Чун сари зулфи туро бод парешон кунад

چون سر زلف تو را باد پریشان کند

Ҷим дар уфтад ба мем , мем дроФтд ба ҷим

جیم در افتد به میم، میم درافتد به جیم

Тираи гилӣми туами риштаи сабрами мтоб

تیره گلیم توام رشتهٔ صبرم متاب

Чанд занӣ беш азин табл ба зери гилӣм

چند زنی بیش ازین طبل به زیر گلیم

Баради лаби лаъли ту аз бар аттори дил

برد لب لعل تو از بر عطار دل

То дил аттор монад чун лаби ту аз ду ним

تا دل عطار ماند چون لب تو از دو نیم