Гоҳи лоф аз ошноӣ ме занем

گاه لاف از آشنایی می‌زنیم

Гуҳи ғамашро марҳабое ме занем

گه غمش را مرحبایی می‌زنیم

Ҳамчуи чанг аз пардаи дили зори зор

همچو چنگ از پردهٔ دل زار زار

Дар раҳи ишқаш навое ме занем

در ره عشقش نوایی می‌زنیم

Аз дам мо мебисӯзад олимӣ

از دم ما می بسوزد عالمی

Охири ин дами мо з ҷое ме занем

آخر این دم ما ز جایی می‌زنیم

Мо мисем ва ин нафасҳои ба дард

ما مسیم و این نفس‌های به درد

Бар умед кӣмёӣ ме занем

بر امید کیمیایی می‌زنیم

Рӯзу шаб бар даргаи султони ҷон

روز و شب بر درگه سلطان جان

То абади кӯс вафое ме занем

تا ابد کوس وفایی می‌زنیم

Подшоҳоним ва моро малик нест

پادشاهانیم و ما را ملک نیست

Лоҷарами дам бо гадоӣ ме занем

لاجرم دم با گدایی می‌زنیم

Мо чу бекорем кори афтода ро

ما چو بیکاریم کار افتاده را

Бар тариқи ишқ рое ме занем

بر طریق عشق رایی می‌زنیم

Хон кашидем ва дарӣ кардем боз

خوان کشیدیم و دری کردیم باز

Соликонро алслоиӣ ме занем

سالکان را الصلایی می‌زنیم

Нитсаатонро қӯт ҳастӣ май диҳем

نیستان را قوت هستی می‌دهیم

Хеши байнонро қафое ме занем

خویش‌بینان را قفایی می‌زنیم

Андарин дарё ки олам ғарқ ӯст

اندرین دریا که عالم غرق اوست

Бедилу ҷони даст ва пое ме занем

بی دل و جان دست و پایی می‌زنیم

Моҷарои ишқ аз аттори ҷӯ

ماجرای عشق از عطار جو

То нафас аз моҷарое ме занем

تا نفس از ماجرایی می‌زنیم

Хониш
ғзл шморҳ 621 — ъндлӣб