Вақт он омад ки мо он моҳро меҳмон кунем

وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

Пеш ӯ шукронаи ҷони хешро қурбон кунем

پیش او شکرانه جان خویش را قربان کنیم

Чун зи роҳ андар расад мо рӯй бар роҳаш наҳем

چون ز راه اندر رسد ما روی بر راهش نهیم

Вонгаҳе бар хоки роҳаши дидаи хӯн афшон кунем

وانگهی بر خاک راهش دیده خون‌افشان کنیم

Ҳарчӣ дар сад сол гирд оварда бошем ин замон

هرچه در صد سال گرد آورده باشیم این زمان

Гар ҳама ҷонаст эсори раҳ ҷонон кунем

گر همه جان است ایثار ره جانان کنیم

Гар набошад моҳзр чизе наяндешем аз он

گر نباشد ماحضر چیزی نیندیشیم از آن

Оташӣ аз дил барафрӯзему ҷон бирён кунем

آتشی از دل برافروزیم و جان بریان کنیم

Шамъ чун аз синаи сӯзади нақл аз чашми оварем

شمع چون از سینه سوزد نقل از چشم آوریم

Бода чун аз ишқ бошад ҷом ӯ аз ҷон кунем

باده چون از عشق باشد جام او از جان کنیم

Бар ҷамоли дӯсти чандон май кашем аз ҷоми ҷон

بر جمال دوست چندان می‌کشیم از جام جان

Каз туф ӯ ақлро то мунтаҳо ҳайрон кунем

کز تف او عقل را تا منتها حیران کنیم

Пои кӯбони дасти зан дарҳои ва ҳўӣ ойем маст

پای‌کوبان دست‌زن در های و هوی آییم مست

Ҳам паёпаии ҳам саросари даврҳо гардон кунем

هم پیاپی هم سراسر دورها گردان کنیم

Ҳар нафас бар буи ӯ умрӣ дигар пай афканем

هر نفس بر بوی او عمری دگر پی افکنیم

Ҳар замон бар рӯй ӯ шодӣ дигрсон кунем

هر زمان بر روی او شادی دیگرسان کنیم

Гар дар он шаби субҳдами моро буд хилват бисӯз

گر در آن شب صبحدم ما را بود خلوت بسوز

Субҳро то рӯзи ҳашар аз хӯни дил меҳмон кунем

صبح را تا روز حشر از خون دل مهمان کنیم

Дар нагунҷад мӯеи он дам гар бияёд моҳу чарх

در نگنجد مویی آن دم گر بیاید ماه و چرخ

Моҳро бар дар занему чархро дарбон кунем

ماه را بر در زنیم و چرخ را دربان کنیم

Дар ҳузур ӯ касе нанишаст то фонӣ нашуд

در حضور او کسی ننشست تا فانی نشد

Гар сари мӯеи зи мо боқӣ буд товон кунем

گر سر مویی ز ما باقی بود تاوان کنیم

Чун ҳарифони ҷумла аз мастӣ ва ҳастӣ во раҳанд

چون حریفان جمله از مستی و هستی وا رهند

Ҷумларо бехештан бар хештан гирён кунем

جمله را بی خویشتن بر خویشتن گریان کنیم

Чун на сар на хирқа монад аз камоли нестӣ

چون نه سر نه خرقه ماند از کمال نیستی

Хирқаро бо сар барем ва корҳо осон кунем

خرقه را با سر بریم و کارها آسان کنیم

Гар диҳад атторро васлии чунин як лаҳзаи даст

گر دهد عطار را وصلی چنین یک لحظه دست

Ҳар ки дардӣ дорад аз дарди худаш дармон кунем

هر که دردی دارد از درد خودش درمان کنیم