Чун қиссаи зулфи ту дарозаст чгўим

چون قصهٔ زلف تو دراز است چگویم

Чун шеваи чашмати ҳама нозаст чгўим

چون شیوهٔ چشمت همه ناز است چگویم

Инаст ҳақиқат ки зи васли ту нишон нест

این است حقیقت که ز وصل تو نشان نیست

Ҳар қисса ки ин нест муҷозаст чгўим

هر قصه که این نیست مجاز است چگویم

Хуршед ки ӯ чашм ва чароғаст ҷаҳон ро

خورشید که او چشم و چراغ است جهان را

Аз шавқи рахт дар так ва тозаст чгўим

از شوق رخت در تک و تاز است چگویم

Чун шамъи саҳаргоҳи дили сӯхта ҳар шаб

چون شمع سحرگاه دل سوخته هر شب

Бе рӯй ту дар сӯз ва гудозаст чгўим

بی روی تو در سوز و گداز است چگویم

То даст ба зулф ту расад дар ҳамаи умрам

تا دست به زلف تو رسد در همه عمرم

Чун зулфи туами кор дарозаст чгўим

چون زلف توام کار دراز است چگویم

Гар кард марои зулфи ту бо хоки баробар

گر کرد مرا زلف تو با خاک برابر

Лаъли лаби ту банда навозаст чгўим

لعل لب تو بنده نواز است چگویم

Алмнаҳи ллаҳ ки дилам гарчи рабӯдӣ

المنه‌لله که دلم گرچه ربودی

Аз зулфи ту дар парда розаст чгўим

از زلف تو در پردهٔ راز است چگویم

Гуфтӣ ки бигӯ то чаҳ кашидӣ ту зи нозам

گفتی که بگو تا چه کشیدی تو ز نازم

Кори ман длхстаҳ ниёзаст чгўим

کار من دلخسته نیاز است چگویم

Гуфтам ки дар бастаи маро чанд намое

گفتم که در بسته مرا چند نمایی

Гуфтӣ ки дирам бар ҳама бозаст чгўим

گفتی که درم بر همه باز است چگویم

Гар бар ҳама бозаст дар васли ту ҷоно

گر بر همه باز است در وصل تو جانا

Чун бар ман саргашта фарозаст чгўим

چون بر من سرگشته فراز است چگویم

Аттори дарин кӯй агар нек ва агар бад

عطار درین کوی اگر نیک و اگر بد

Парвонаи он шамъ тарозаст чгўим

پروانهٔ آن شمع طراز است چگویم

Хониш
ғзл шморҳ 629 — ъндлӣб