эй ниҳон аз дида ва дар дили аён

ای نهان از دیده و در دل عیان

Аз ҷаҳони берун вале дар қаъри ҷон

از جهان بیرون ولی در قعر جان

Ҳар касе ҷон ва ҷаҳон ме хондат

هر کسی جان و جهان می‌خواندت

Худ туе аз ҳар ду беруни ҷовдон

خود تویی از هر دو بیرون جاودان

Ҳам ҷаҳон дар ҷонат меҷӯяд мудом

هم جهان در جانت می‌جوید مدام

Ҳам з ҷон меҷӯядат доими ҷаҳон

هم ز جان می‌جویدت دایم جهان

Ту ҷаҳонӣ , лек чун оеи падед

تو جهانی، لیک چون آیی پدید

На ки ҷонӣ , лек чун гардии ниҳон

نه که جانی، لیک چون گردی نهان

Чун падеди ое чу пинҳонии мудом

چون پدید آیی چو پنهانی مدام

Чун ниҳони гардӣ чу ҷовидии аён

چون نهان گردی چو جاویدی عیان

Ҳам наоне ҳам аёнӣ ҳар дуе

هم نهانی هم عیانی هر دویی

Ҳам на инӣ ҳам на он ҳам ин ҳам он

هم نه اینی هم نه آن هم این هم آن

Ҷони зи пинҳонии ту дар дода тан

جان ز پنهانی تو در داده تن

Тани зи пайдоеи ту ҷон бар миён

تن ز پیدایی تو جان بر میان

Ҷон чу бечунаст чун ояд ба роҳ

جان چو بی چون است چون آید به راه

Тан чу дар ҷӯшаст чун ёбад нишон

تن چو در جوش است چون یابد نشان

Чун зи ту ҷони нафйу тан исбот ёфт

چون ز تو جان نفی و تن اثبات یافت

Зин ду васфанд ин ду ҷавҳар дар гумон

زین دو وصفند این دو جوهر در گمان

Ҳар дугар бевасф гирданд онгаҳе

هر دو گر بی‌وصف گردند آنگهی

Қурб бевасфят ёбанд он замон

قرب بی وصفیت یابند آن زمان

зи иштиёқ дар васлат чун қалам

ز اشتیاق در وصلت چون قلم

Май рӯми бастаи миён бар сари давон

می‌روم بسته میان بر سر دوان

Ман ним танҳо ки зарроти ду кун

من نیم تنها که ذرات دو کون

Ҷон фишонанд ин талабро ҷон фишон

جان‌فشانند این طلب را جان‌فشان

Он чаҳ ҷӯям чун наёяд дар талаб

آن چه جویم چون نیاید در طلب

Зон чаҳ гӯям чун наёяд дар баён

زان چه گویم چون نیاید در بیان

Бар забонам чун бигардади номи васл

بر زبانم چون بگردد نام وصل

Пар забона гардадам ҳолеи забон

پر زبانه گرددم حالی زبان

Шарҳи ин асрор аз аттори хоҳ

شرح این اسرار از عطار خواه

ӯ бигуфт асрори кӯи асрордон

او بگفت اسرار کو اسراردان