Ҳар киро заррае азин сӯз аст

هر که را ذره‌ای ازین سوز است

Дайу фардоаши нақд имрӯз аст

دی و فرداش نقد امروز است

Ҳаст марди ҳақиқати ибни алўқт

هست مرد حقیقت ابن‌الوقت

Лоҷарам бар ду кун пирӯз аст

لاجرم بر دو کون پیروز است

Чун ҳама чиз нест ҷузи як чиз

چون همه چیز نیست جز یک چیز

Пас басии солу моҳи як рӯз аст

پس بسی سال و ماه یک روز است

Сад ҳазорон ҳазор қарни гузашт

صد هزاران هزار قرن گذشت

Лек дар асли ҷумлаи як сӯз аст

لیک در اصل جمله یک سوز است

Чун пай ёр шуд чунон сӯзӣ

چون پی یار شد چنان سوزی

Шабу рӯзаш чу ид ва наврӯз аст

شب و روزش چو عید و نوروز است

Заррае сӯзи асл май байнам

ذره‌ای سوز اصل می‌بینم

Ки ҳамаи кунро ҷигар дуз аст

که همه کون را جگر دوز است

Нест он сӯз аз касе дигар

نیست آن سوز از کسی دیگر

Бали ҳамон сӯзи оташ афрӯз аст

بل همان سوز آتش‌افروز است

Сӯзи маъшӯқ дар пас парда

سوز معشوق در پس پرده

Ошиқонро далел омӯз аст

عاشقان را دلیل‌آموز است

Ҳарки ӯ шоҳи бози ин сар нест

هرکه او شاه‌باز این سر نیست

Зини тариқати ҷаҳанда чун юз аст

زین طریقت جهنده چون یوز است

Ту агар мардии ин сухани пай бар

تو اگر مردی این سخن پی بر

Ки Фарид ончӣ гуфт мармуз аст

که فرید آنچه گفت مرموز است