Хез ва аз май оташӣ дар мо фикан

خیز و از می آتشی در ما فکن

Наъраи мастона дар боло фикан

نعرهٔ مستانه در بالا فکن

Чун назират нест дар дарё касе

چون نظیرت نیست در دریا کسی

Хешро хуш дар бен дарё фикан

خویش را خوش در بن دریا فکن

Хӯни руз бар чеҳраи гул нӯш кун

خون رز بر چهرهٔ گل نوش کن

Пас зи роҳи дида бар саҳро фикан

پس ز راه دیده بر صحرا فکن

То кӣм хорӣ наҳй май хур чу гул

تا کیم خاری نهی می خور چو گل

Дида бар рӯй гул раъно фикан

دیده بر روی گل رعنا فکن

Чун ҳазор ово намехуфтад зи ишқ

چون هزار آوا نمی‌خفتد ز عشق

Хирқаи ҷон бар ҳазор ово фикан

خرقهٔ جان بر هزار آوا فکن

Гар туро мастӣу ишқ булбул аст

گر تو را مستی و عشق بلبل است

Шаби мхсбу шӯришӣ дар мо фикан

شب مخسب و شورشی در ما فکن

Шери гирони ҷумла ғавғо карда анд

شیر گیران جمله غوغا کرده‌اند

Хешро дар пеши шер ғавғо фикан

خویش را در پیش شیر غوغا فکن

Умр имшаб рафт агар дастят ҳаст

عمر امشب رفت اگر دستیت هست

Умри мисатонро пай фардо фикан

عمر مستان را پی فردا فکن

То кӣ эй аттор аз хорои дилӣ

تا کی ای عطار از خارا دلی

Шиша май хоҳ ва бар хоро фикан

شیشهٔ می خواه و بر خارا فکن

Хониш
ғзл шморҳ 655 — ъндлӣб