Зулф ба ангушт парешон макун

زلف به انگشت پریشان مکن

Рӯй бидон хӯбӣ пинҳон макун

روی بدان خوبی پنهان مکن

Турраи мишкӣни сияҳи ранг ро

طرهٔ مشکین سیه رنگ را

Сояи хуршед дроФшон макун

سایهٔ خورشید درافشان مکن

Аз сари бедоди сари сарварон

از سر بیداد سر سروران

Дар сари он сарв хиромон макун

در سر آن سرو خرامان مکن

Ошиқи дили сӯхтаро дасти гир

عاشق دل سوخته را دست گیر

Ҷону дилам бесар ва сомон макун

جان و دلم بی سر و سامان مکن

Чун бар мо омадае як замон

چون بر ما آمده‌ای یک زمان

Ҳоли дили хаста парешон макун

حال دل خسته پریشان مکن

Дар бар мо як нафаси ороми гир

در بر ما یک نفس آرام گیر

Аз бар мо қасд шабистон макун

از بر ما قصد شبستان مکن

Бе рухи худ олам ҳамчун биҳишт

بی رخ خود عالم همچون بهشت

Бар ман дили сӯхта зиндон макун

بر من دل سوخته زندان مکن

Бар ту чу аттор ҷафое накард

بر تو چو عطار جفایی نکرد

Ончии зи ту он насазад он макун

آنچه ز تو آن نسزد آن مکن