Бози омадае аз он ҷаҳонами ман
باز آمدهای از آن جهانم من
Пайдо шудае аз он ниҳонами ман
پیدا شدهای از آن نهانم من
Кори ману ҳоли ман чаҳ май пурсӣ
کار من و حال من چه میپرسی
Кин медонам ки менадонам ман
کین میدانم که می ندانم من
Ҳарчанд ки дар ҷаҳони ним лекин
هرچند که در جهان نیم لیکن
Саргаштатар аз ҳамаи ҷаҳонами ман
سرگشتهتر از همه جهانم من
Дар ҳар нафасии ҳазор олам ро
در هر نفسی هزار عالم را
Аз пас кунам ва ба як маконами ман
از پس کنم و به یک مکانم من
Ҳар дам ки ниҳон талаб кунам худ ро
هر دم که نهان طلب کنم خود را
Чаҳ суд ки он замони аёнами ман
چه سود که آن زمان عیانم من
Вони дам ки аёни нишон худ хоҳам
وآن دم که عیان نشان خود خواهم
Он лаҳза бидон ки бе нишонами ман
آن لحظه بدان که بینشانم من
Ваон дам ки ниҳони худ аён ҷӯям
وان دم که نهان خود عیان جویم
Аз ҳар ду гузаштаи он замонами ман
از هر دو گذشته آن زمانم من
Ман инам ва онам ва ба ҳам ҳарду
من اینم و آنم و به هم هردو
Фии алҷмлаҳ на инам ва на онам ман
فیالجمله نه اینم و نه آنم من
Зон роз ки сари ҷон аттор аст
زان راز که سر جان عطار است
Гуфтани суханӣ наме тавонам ман
گفتن سخنی نمیتوانم من