Тарсои бачае ногуҳ чун дид аёни ман

ترسا بچه‌ای ناگه چون دید عیان من

Сад чашмаи зи чашм ман борид равони ман

صد چشمه ز چشم من بارید روان من

Даии зоҳид дайн будам саҷҷода нишин будам

دی زاهد دین بودم سجاده‌نشین بودم

Имрӯз чунон дидам зуннори миёни ман

امروز چنان دیدم زنار میان من

Саҷҷода ба медода вази хирқаи тброиӣ

سجاده به می داده وز خرقه تبرایی

На куфр ва на ӣмонии дармондаи зи ҷони ман

نه کفر و نه ایمانی درمانده ز جان من

На банда на озоди м , на муддат худ донам

نه بنده نه آزاد‌م‌، نه مدت خود دانم

Инаст кунун ҳосил дар бткдаҳи ҷони ман

این است کنون حاصل در بتکده جان من

Бо дил гуфтам эй дил зинҳор машав тарсо

با دل گفتم ای دل زنهار مشو ترسا

Дар ҳоли дил хаста бишикаст амони ман

در حال دل‌ِ خسته بشکست امان من

Гуфтам ки манам эй ҷон дар пардаи масеҳое

گفتم که منم ای جان در پرده مسیحایی

Сад қавм дигар дидам саргаштаи басони ман

صد قوم دگر دیدم سرگشته بسان من

Гӯйанд атториро чунӣ ту зи тарсое

گویند عطاری را چونی تو ز ترسایی

Ҳқо ки даруни худ куфраст ниҳони ман

حقا که درون خود کفر است نهان من