Лаъли ту доғии ниҳод бар дили бирёни ман

لعل تو داغی نهاد بر دل بریان من

Зулфи ту дар ҳам шикасти тавбау паймони ман

زلف تو در‌هم شکست توبه و پیمان من

Бе ту дилу ҷони ман сайр шуд аз ҷону дил

بی‌تو دل و جان من سیر شد از جان و دل

Ҷону дили ман туе , эй дил вае ҷони ман

جان و دل من تویی‌، ای دل و ای جان من

Чун гуҳари ашки ман роҳи назари чусти баст

چون گهر اشک من راه نظر چست بست

Чун нигарад дар рахти дидаи гирёни ман ?

چون نگرد در رخت دیدهٔ گریان من‌؟

Ҳар дар ишқат ки дил дошт ниҳон аз ҷаҳон

هر دُر عشقت که دل داشت نهان از جهان

Бар рух зардам фишонд ашки дроФшони ман

بر رخ زردم فشاند اشک درافشان من

Шуд дили бечораи хӯн , чораи дили ҳам ту соз

شد دل بیچاره خون‌، چارهٔ دل هم تو ساز

Зонка ту доне ки чист бар дили бирёни ман

زانکه تو دانی که چیست بر دل بریان من

Гар ту нагирем даст , кори ман аз даст шуд

گر تو نگیریم دست‌، کار من از دست شد

Зонка надорад карон , водии ҳиҷрони ман

زانکه ندارد کران‌، وادی‌ِ هجران من

Ҳам назарӣ кун зи лутф то дили дармонда ро

هم نظری کن ز لطف تا دل درمانده را

Бӯ ки ба поён расад роҳи биёбони ман

بو که به پایان رسد راه بیابان من

Ҳаст дили ошиқати мунтазири як назар

هست دل عاشقت منتظر یک نظر

То ки барояд зи ту , ҳоҷати ду ҷаҳони ман

تا که برآید ز تو‌، حاجت دو جهان من

Ту дили атторро сӯхтаи хеши дор

تو دل عطار را سوختهٔ خویش دار

Зонка дили санги сӯхт аз дили сӯзони ман

زانکه دل سنگ سوخت از دل سوزان من