Чанд бошам дар интизори ту ман

چند باشم در انتظار تو من

Фитна рӯй чуннигор ту ман

فتنهٔ روی چون نگار تو من

Хушки лаби мондаи наъл дар оташ

خشک‌لب مانده نعل در آتش

Ташнаи лаъли обдори ту ман

تشنهٔ لعل آبدار تو من

Вақт омад ки бар миёни бандам

وقت آمد که بر میان بندم

Камар аз зулфи мшкбори ту ман

کمر از زلف مشکبار تو من

Бурқаъ аз рӯй брФкн то ҷон

برقع از روی برفکن تا جان

Пой кӯбон кунам нисори ту ман

پای‌کوبان کنم نثار تو من

Гар ҷаҳон омадааст бо рӯзӣ

گر جهان آمده است با روزی

Сари нуҳуми маст дар канори ту ман

سر نهم مست در کنار تو من

Гарчи овардае ба ҷони корам

گرچه آورده‌ای به جان کارم

То ба ҷон дар шудам ба кори ту ман

تا به جان در شدم به کار تو من

Бар ман аз сад ҳазор иззат беш

بر من از صد هزار عزت بیش

Онкӣ бошам залилу хори ту ман

آنکه باشم ذلیل و خوار تو من

Шуд қарорам ки чанд хоҳад буд

شد قرارم که چند خواهد بود

Чашм бар роҳи биқрори ту ман

چشم بر راه بیقرار تو من

Тира шуд рӯзи ман чаро накунам

تیره شد روز من چرا نکنم

Дидаи равшан ба рӯзгори ту ман

دیده روشن به روزگار تو من

Тарки кори Фарид аз он гуфтам

ترک کار فرید از آن گفتم

То шавам фарду ёри ғори ту ман

تا شوم فرد و یار غار تو من