Гар бо ту бигӯям ғами афзӯн шуда ман
گر با تو بگویم غم افزون شدهٔ من
Хунин шавадат дили зи ғами хӯн шуда ман
خونین شودت دل ز غم خون شدهٔ من
Зон рӯй ки чун зулфи ту тираасту парешон
زان روی که چون زلف تو تیره است و پریشان
Ту донеу баси ҳоли дигаргун шуда ман
تو دانی و بس حال دگرگون شدهٔ من
Хокӣ шудаам то чу қадам ранҷа кунӣ ту
خاکی شدهام تا چو قدم رنجه کنی تو
Бо хок бибинӣ тани ҳомӯн шуда ман
با خاک ببینی تن هامون شدهٔ من
Бимаст ки зарроти ҷаҳон ҷумла бисӯзад
بیم است که ذرات جهان جمله بسوزد
Зини оташ аз сина ба гардун шуда ман
زین آتش از سینه به گردون شدهٔ من
Дай гуфтаам эй ҷони сари зулфи ту чаҳ чиз аст
دی گفتهام ای جان سر زلف تو چه چیز است
Гӯи доми ту эй мурғи ҳумоюн шуда ман
گو دام تو ای مرغ همایون شدهٔ من
Пурсидаам эй Лайлии ман он ки эй ту
پرسیدهام ای لیلی من آن که ای تو
Гӯи он ту эй ошиқи маҷнӯн шуда ман
گو آن تو ای عاشق مجنون شدهٔ من
Гуфтам ки даҳонат чу алиф ҳеҷ надорад
گفتم که دهانت چو الف هیچ ندارد
Гуфтӣ бингар турра чун навен шуда ман
گفتی بنگر طرهٔ چون نون شدهٔ من
Он рӯзи мабодо ки бад-ӣни чашми бубинам
آن روز مبادا که بدین چشم ببینم
Ҳиндӯи бачаеро ба шабихун шуда ман
هندو بچهای را به شبیخون شدهٔ من
Ҷоно ба худои бахши диламро ки гузида аст
جانا به خدا بخش دلم را که گزیده است
Мақбули туро ин дили мафтӯн шуда ман
مقبول تو را این دل مفتون شدهٔ من
Хӯни дили аттор чаҳ резӣ ки наёбӣ
خون دل عطار چه ریزی که نیابی
Ҳам табъи суханпарвар мавзун шуда ман
هم طبع سخن پرور موزون شدهٔ من