Шамъи рӯяти хатми зебоӣ бас аст

شمع رویت ختم زیبایی بس است

Олимии парвонаи савдое бас аст

عالمی پروانه، سودایی بس است

Чашм бар рӯй ту дорам аз ҷаҳон

چشم بر روی تو دارم از جهان

Гар сӯии ман чашм бигушое бас аст

گر سوی من چشم بگشایی بس است

Гарчи рӯяти каси сар мӯе надид

گرچه رویت کس سر مویی ندید

Гар сар мўиим бинмое бас аст

گر سر موییم بنمایی بس است

Ман намедорам зи ту дармони тамаъ

من نمی‌دارم ز تو درمان طمع

Дард бар дардамгарафзое бас аст

درد بر دردم گر افزایی بس است

То қиёмати заррае андӯҳи ту

تا قیامت ذره‌ای اندوه تو

Мӯниси ҷонам ба танҳоӣ бас аст

مونس جانم به تنهایی بس است

Гар тавоноӣ надорам дар раҳат

گر توانایی ندارم در رهت

Зоди роҳами нотавоноӣ бас аст

زاد راهم، ناتوانایی بس است

Гар зи ишқати офият май прсдм

گر ز عشقت عافیت می‌پرسدم

Офияти чаканам ки расвоӣ бас аст

عافیت چه کنم، که رسوایی بس است

Дӯши ишқаш тохтан оварад ва гуфт

دوش عشقش تاختن آورد و گفت

Аз туам эй ринд ҳарҷое бас аст

از توام ای رند هرجایی بس است

Дар қаландар чанд қроӣӣ кунӣ

در قلندر چند قرائی کنی

Нақди ҷон дар бози қроӣӣ бас аст

نقد جان درباز، قرائی بس است

Ҳаст зуннори нифоқат чор кард

هست زنار نفاقت چارکَرد

Гар мусулмонии зи тарсое бас аст

گر مسلمانی ز ترسایی بس است

Хатм кун асрори гуфтан эй Фарид

ختم کن اسرار گفتن ای فرید

Чун басӣ гуфтӣ з гуёе бас аст

چون بسی گفتی ز گویایی بس است

Хониш
ғзл шморҳ 67 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 67 — фрӣд ҳомд