эй рӯй ту офтоби кунин

ای روی تو آفتاب کونین

Абрӯии ту тоқи қоби қавсин

ابروی تو طاق قاب قوسین

Бар рӯй ҷаҳони надидаи чашмӣ

بر روی جهان ندیده چشمی

Нақдии равшан чу чашми ту айн

نقدی روشن چو چشم تو عین

Ҷузи чашмаи кавсари лаби ту

جز چشمهٔ کوثر لب تو

Як чашма надид чашми Баҳрайн

یک چشمه ندید چشم بحرین

Дидам камари туро з ҳар сӯй

دیدم کمر تو را ز هر سوی

Мӯе омад майонаш мобайн

مویی آمد میانش مابین

Чун ту гуҳарии зи кони ҷонӣ

چون تو گهری ز کان جانی

Ҷон ба ки кунам на кон ба митин

جان به که کنم نه کان به میتین

намерафт дилам ба ғарқ то бўк

می‌رفت دلم به غرق تا بوک

Аз лаъли ту як шукр кунад дайн

از لعل تو یک شکر کند دین

Зулфат чу уқоб дар ақаб буд

زلفت چو عقاب در عقب بود

Брбўд ва кашид дар уқобин

بربود و کشید در عقابین

Гар дидаи ман сипед кардӣ

گر دیدهٔ من سپید کردی

Холи ту басаст қрҳолъин

خال تو بس است قرةالعین

Дар ғори ғами ту ҷони мо ро

در غار غم تو جان ما را

Дарди ту басӣаст сонии аснин

درد تو بسی است ثانی‌اثنین

Афканда ту шудам ки шарт аст

افکندهٔ تو شدم که شرط است

Илқои Асоу халъи наълин

القای عصا و خلع نعلین

Чун рӯй ту медиҳад ба хуршед

چون روی تو می‌دهد به خورشید

Нурӣ ки азуаст ин ҳамаи зин

نوری که ازوست این همه زین

То чанд бар офтоби бандӣ

تا چند بر آفتاب بندی

Каз партав туаст нури кунин

کز پرتو توست نور کونین

Гар ҷумлаи фурӯғи ту бубинем

گر جمله فروغ تو ببینیم

Дар айни аёни мо буд шин

در عین عیان ما بود شین

Гар дар ғалати аўФтод дар илм

گر در غلط اوفتاد در علم

Кӣ дар ғалати аўФтим дар айн

کی در غلط اوفتیم در عین

Аттори дарин сухан бурун аст

عطار درین سخن برون است

Аз матлаби Киеву матлаби ин

از مطلب کیف و مطلب این

Хониш
ғзл шморҳ 671 — ъндлӣб