Ҳар ки ҷони дрбохт бар дидор ӯ

هر که جان درباخت بر دیدار او

Сад ҳазорон ҷон шавад эсор ӯ

صد هزاران جان شود ایثار او

То туоне дар фаноӣ хеш кӯш

تا توانی در فنای خویش کوش

То шӯй аз хеши брхўдор ӯ

تا شوی از خویش برخودار او

Чашми муштоқон рӯй дӯст ро

چشم مشتاقان روی دوست را

Нася набӯд партави рухсор ӯ

نسیه نبود پرتو رخسار او

Нақд бошад аҳли дилро рӯзу шаб

نقد باشد اهل دل را روز و شب

Дар мақоми маърифати дидор ӯ

در مقام معرفت دیدار او

Дӯсти як дам нест хомӯш аз сухан

دوست یک دم نیست خاموش از سخن

Гӯши кӯ то башнавад гуфтор ӯ

گوش کو تا بشنود گفتار او

Пунбаро аз гӯш бар бояд кашид

پنبه را از گوش بر باید کشید

Бӯ ки икдм бишинавӣ асрор ӯ

بو که یکدم بشنوی اسرار او

Нуру нор ӯ биҳишт ва дӯзах аст

نور و نار او بهشت و دوزخ است

Пои бартар на зи нуру нор ӯ

پای برتر نه ز نور و نار او

Дӯзахи мардони биҳишт дигарон аст

دوزخ مردان بهشت دیگران است

Даргузари зин ҳар ду дар зинҳор ӯ

درگذر زین هر دو در زنهار او

Каз умеди васл ва аз бими фироқ

کز امید وصل و از بیم فراق

Ҷони мардон хӯн шуд андари кор ӯ

جان مردان خون شد اندر کار او

Ошиқони хастаи дили байни сад ҳазор

عاشقان خسته دل بین صد هزار

Сарнигӯни овехта аз дор ӯ

سرنگون آویخته از دار او

Ҳамчуи мурғи ним бсмл монда анд

همچو مرغ نیم بسمل مانده‌اند

Бихўду саргашта аз тимор ӯ

بیخود و سرگشته از تیمار او

Сад ҳазорон рафтаанд ва кас надид

صد هزاران رفته‌اند و کس ندید

То ки дид аз рафтагони осор ӯ

تا که دید از رفتگان آثار او

Зоди аттори андарин раҳ ҳеҷ нест

زاد عطار اندرین ره هیچ نیست

Ҷузи умеди раҳмат бисёр ӯ

جز امید رحمت بسیار او