Бархест шурӣ дар ҷаҳон аз зулфи шӯрангези ту

برخاست شوری در جهان از زلف شورانگیز تو

Баси хӯн ки аз дилҳо бирехт он ғамзаи хӯни рези ту

بس خون که از دلها بریخت آن غمزهٔ خون‌ریز تو

эй зулфат аз найранг ва фан карда маро бе хештан

ای زلفت از نیرنگ و فن کرده مرا بی خویشتن

Шуд хӯни чашмами чашмаи зан аз чашми рангомез ту

شد خون چشمم چشمه زن از چشم رنگ آمیز تو

Дар роҳи ту аз саракашони неи ёди мондаи неи нишон

در راه تو از سرکشان نی یاد مانده نی نشان

Чун кас намонад андари ҷаҳон то кӣ буд хӯни рези ту

چون کس نماند اندر جهان تا کی بود خون‌ریز تو

Шуд бе ту эй шамъи чгли девонагӣ бар ман сҷл

شد بی تو ای شمع چگل دیوانگی بر من سجل

Аз ҳади гузашт эй ҷону дили дарди ману парҳези ту

از حد گذشت ای جان و دل درد من و پرهیز تو

Онҳо ки мардон раҳанд аз шавқи ту ҷон ме диҳанд

آنها که مردان رهند از شوق تو جان می‌دهند

Шерони ҳама гардан ниҳанд аз бими дасти овези ту

شیران همه گردن نهند از بیم دست آویز تو

Аз шавқ рӯй чун маати гардани кашони даргаат

از شوق روی چون مهت گردن کشان درگهت

Чун мурғи бсмл дар раҳати маст аз хати нўхизи ту

چون مرغ بسمل در رهت مست از خط نوخیز تو

Бе рӯй ту эй дили гусали дармондаи пое ба гул

بی روی تو ای دل گسل درماندهٔ پایی به گل

Аттор шуд шӯридаи дил аз чашми шӯрангези ту

عطار شد شوریده دل از چشم شورانگیز تو

Хониш
ғзл шморҳ 683 — ъндлӣб