эй ҷилвагар олам , тоўси ҷамоли ту

ای جلوه‌گر عالم، طاوس جمال تو

Сарсабзӣу шаби рангии васфи хату холи ту

سرسبزی و شب رنگی وصف خط و خال تو

Бадарӣ ки фурӯ шуд зу хуршед ба торикӣ

بدری که فرو شد زو خورشید به تاریکی

Дар диқу варами монда аз рашки ҳилоли ту

در دق و ورم مانده از رشک هلال تو

Сад мард чу рустамро чун бачаи як рӯза

صد مرد چو رستم را چون بچهٔ یک روزه

Парварда ба зери пари симурғи ҷамоли ту

پرورده به زیر پر سیمرغ جمال تو

Зон дарфиканд худро хуршед ба ҳар равзан

زان درفکند خود را خورشید به هر روزن

То бӯ ки ба дасти оради як зарраи висоли ту

تا بو که به دست آرد یک ذره وصال تو

Ма гарчи ба рӯзу шаби дўосбаҳ ҳаме тозад

مه گرچه به روز و شب دواسبه همی تازد

Нарасад ба рухи хуби хуршеди мисоли ту

نرسد به رخ خوب خورشید مثال تو

Гуфтам зи хаёли ту рангӣ будам як шаб

گفتم ز خیال تو رنگی بودم یک شب

Худ ҳам так барқ омад шбрнги хаёли ту

خود هم تک برق آمد شبرنگ خیال تو

Гуфтӣ ки туро аз ман сабраст агар хоҳӣ

گفتی که تو را از من صبر است اگر خواهی

Куштан шавадам воҷиб аз гуфт маҳоли ту

کشتن شودم واجب از گفت محال تو

Аттор ба всоФӣ гарчи ба камол омад

عطار به وصافی گرچه به کمال آمد

Шуд гунги забон ӯ дар васфи камоли ту

شد گنگ زبان او در وصف کمال تو