эй сияҳгар сипеди кории ту

ای سیه گر سپید کاری تو

Сурхи рӯеу сабзи дории ту

سرخ رویی و سبز داری تو

Ман ба ҷон сӯхтам бигӯ охир

من به جان سوختم بگو آخر

Бо шабу рӯз дар чаҳ кории ту

با شب و روز در چه کاری تو

Рӯз ба кори ту кӣ тавонам барад

روز به کار تو کی توانم برد

Зонка баси булъаҷаби нигории ту

زانکه بس بوالعجب نگاری تو

Кори моро қарор ме надиҳӣ

کار ما را قرار می ندهی

Дилбарии сахт бе қарории ту

دلبری سخت بی قراری تو

Нест бӯеи зи васли ту кас ро

نیست بویی ز وصل تو کس را

Зонка ҳамранги рӯзгории ту

زانکه همرنگ روزگاری تو

Ғами ман хур ки ғам бихӯрад маро

غم من خور که غم بخورد مرا

Ростии неки ғмгсории ту

راستی نیک غمگساری تو

Зон сабаби шодмонӣ аз ғами ман

زان سبب شادمانی از غم من

Ки азин ғами хабари надории ту

که ازین غم خبر نداری تو

Булбули шохи ишқ аттор аст

بلبل شاخ عشق عطار است

Гар ба хӯбии гули баҳории ту

گر به خوبی گل بهاری تو