Дило чун кас нахоҳад монад доим ҳам наМонӣ ту

دلا چون کس نخواهد ماند دایم هم نمانی تو

Қадам дар на агар ҳастӣ талаби кори маъонии ту

قدم در نه اگر هستی طلب‌کار معانی تو

Гирифтам сад ҳазорон илм дар мӯеи бдонстӣ

گرفتم صد هزاران علم در مویی بدانستی

Чу маргат соя андозад сари мӯе чаҳ донеи ту

چو مرگت سایه اندازد سر مویی چه دانی تو

Чу комат бар намеояд ба нокомии фурӯи даҳ тан

چو کامت بر نمی‌آید به ناکامی فرو ده تن

Ки дар зиндон нокомӣ наёбӣ Комронии ту

که در زندان ناکامی نیابی کامرانی تو

Ба чизеи зиндагӣ бояд ки набӯд зини ҷаҳони лобуд

به چیزی زندگی باید که نبود زین جهان لابد

Ки то чун зин ҷаҳон рафтӣ бидон зиндаи Бамонеи ту

که تا چون زین جهان رفتی بدان زنده بمانی تو

Вагар зинда ба дунё бошӣ эй ғофил дар он олам

وگر زنده به دنیا باشی ای غافل در آن عالم

Бамонеи мурда ва ҳаргиз наёбӣ зиндагонии ту

بمانی مرده و هرگز نیابی زندگانی تو

Агар ту пару боли ?дане ва уқбо биндозӣ

اگر تو پر و بال دنیی و عقبی بیندازی

Хитобат ояд аз пишон ки ҳарчи он ҷустии онии ту

خطابت آید از پیشان که هرچ آن جستی آنی تو

Балӣ ҳар дам паёмат ояд аз ҳазрат ки эй муҳаррам

بلی هر دم پیامت آید از حضرت که ای محرم

Чу ҳии лоямутии ту чаро бар худ нахонӣ ту

چو حی‌لایموتی تو چرا بر خود نخوانی تو

Чу гаштии зини хитоби огоҳи ҷонатро яқин гардад

چو گشتی زین خطاب آگاه جانت را یقین گردد

Ки султони ҷаҳони афрӯзи доролмлки ҷонии ту

که سلطان جهان‌افروز دارالملک جانی تو

Зиҳии аттор каз баҳри маъонӣ чун мадади дорӣ

زهی عطار کز بحر معانی چون مدد داری

Туоне кард ҳар соъати басии гўҳрФшонии ту

توانی کرد هر ساعت بسی گوهرفشانی تو