эй ду олами як фурӯғ аз рӯй ту

ای دو عالم یک فروغ از روی تو

Ҳашт ҷинати хоки бӯси кӯии ту

هشت جنت خاک‌بوس کوی تو

Ҳар ду оламро дарин чоҳи ҳудус

هر دو عالم را درین چاه حدوث

То абади ҳабли алмтини як мӯии ту

تا ابد حبل‌المتین یک موی تو

Ҳар ду олам гарчи олии аўФтод

هر دو عالم گرچه عالی اوفتاد

Як сар мӯӣаст пеш рӯй ту

یک سر موی است پیش روی تو

Дар раҳат то ҳашари ду саргашта анд

در رهت تا حشر دو سرگشته‌اند

Рӯзи рӯмӣу шаби ҳиндӯии ту

روز رومی و شب هندوی تو

Бас ки бар паҳлу бигардед офтоб

بس که بر پهلو بگردید آفتاب

То шавад як зарраи ҳам зонуии ту

تا شود یک ذره هم‌زانوی تو

Пас бирафт ва дид ва рӯй он надид

پس برفت و دید و روی آن ندید

Кӯ наад аз бими гомии сӯии ту

کو نهد از بیم گامی سوی تو

Офтоби охир чаҳ синҷид чун ду кун

آفتاب آخر چه سنجد چون دو کون

Заррааст онҷо ки ояд рӯй ту

ذره است آنجا که آید روی تو

Чун шикастии чархи гардонро камон

چون شکستی چرخ گردان را کمان

Кӣ тавонад гашти ҳам бозуии ту

کی تواند گشت هم‌بازوی تو

Ҷони худ аз андешаи ту маҳви гашт

جان خود از اندیشهٔ تو محو گشت

Чун шавад андешаи ҳам паҳлавии ту

چون شود اندیشه هم‌پهلوی تو

Ҳуққаи гардун чаро пар лўлўӣ аст

حقهٔ گردون چرا پر لولوی است

Аз фурӯғи ҳуққаи лўлўии ту

از فروغ حقهٔ لولوی تو

Сад ҳазорон ҷодӯонро сафи шикаст

صد هزاران جادوان را صف شکست

Як мижа аз наргиси ҷодӯии ту

یک مژه از نرگس جادوی تو

Ҳамчуи абрӯии тўош чашмӣ расед

همچو ابروی تواش چشمی رسید

Чашм ҳар ки афтод бар абрӯии ту

چشم هر که افتاد بر ابروی تو

Шеъри баси некӯ аз он гуяд Фарид

شعر بس نیکو از آن گوید فرید

Кӯ бсухт аз рӯй баси некӯии ту

کو بسوخت از روی بس نیکوی تو