Заррае нодидаи ганҷ рӯй ту

ذره‌ای نادیده گنج روی تو

Раҳи бузад бар мо тилисми мӯии ту

ره بزد بر ما طلسم موی تو

Гашт рӯем чун нгорстони зи ашк

گشت رویم چون نگارستان ز اشک

эй нгорстони ҷонам рӯй ту

ای نگارستان جانم روی تو

Ҳаст хуршеди рахти зери ниқоб

هست خورشید رخت زیر نقاب

Ҷумлаи зарроти чшморўии ту

جملهٔ ذرات چشماروی تو

Дар дарун чун нофаи оҳӯии ҳасан

در درون چون نافهٔ آهوی حسن

Хӯни ҷонҳо машк шуд бар буии ту

خون جان‌ها مشک شد بر بوی تو

Шери гардуни ҷома май пӯшади кабӯд

شیر گردون جامه می‌پوشد کبود

Аз саводи чашм чун оҳӯии ту

از سواد چشم چون آهوی تو

Осмонро чун замин дар ҳуққа кард

آسمان را چون زمین در حقه کرد

Орзӯии ҳуққаи ллии ту

آرزوی حقهٔ للی تو

Ҳиндӯем ҳиндӯии зулфатро ба ҷон

هندویم هندوی زلفت را به جان

Гар тавон шуд ҳиндӯии ҳиндӯии ту

گر توان شد هندوی هندوی تو

Чун зи чашмати тирборон дар расед

چون ز چشمت تیرباران در رسید

Тоқ афтодем аз абрӯии ту

طاق افتادیم از ابروی تو

Не ки бинмудем сад саҳари ҳалол

نی که بنمودیم صد سحر حلال

Дар сифоти наргиси ҷодӯии ту

در صفات نرگس جادوی تو

Хок хоҳам гашт то бодии маро

خاک خواهم گشت تا بادی مرا

Бӯ ки бирасонад ба хоки кӯии ту

بو که برساند به خاک کوی تو

Неи з чун ман хоки гардӣ аз дарат

نی ز چون من خاک گردی از درت

Гар марои бодии расонади сӯии ту

گر مرا بادی رساند سوی تو

Чун кунад аз тўксии паҳлуи тиҳӣ

چون کند از توکسی پهلو تهی

Чун ҳаме ҳастанд дар паҳлавии ту

چون همی هستند در پهلوی تو

Аз камон ишқ бигурез эй Фарид

از کمان عشق بگریز ای فرید

Кин камоне нест бар бозуии ту

کین کمانی نیست بر بازوی تو