эй рӯй ҳамчуи моҳати як парда бар гирифта

ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته

Ҷонҳои бе қаророни фарёд дар гирифта

جان های بی قراران فریاد در گرفته

Дар пеши нури рӯяти перони шаст сола

در پیش نور رویت پیران شصت ساله

Бо сад ҳазор хиҷлати имони зи сари гирифта

با صد هزار خجلت ایمان ز سر گرفته

Ишқат ба дилрабоеи бигушодаи даст бар мо

عشقت به دلربایی بگشاده دست بر ما

Ногоҳ ҷону дилро бас бе хабари гирифта

ناگاه جان و دل را بس بی خبر گرفته

Дил ҳар дам аз фироқати доғӣ дигар кашида

دل هر دم از فراقت داغی دگر کشیده

Ҷон ҳар дам аз камолати роҳӣ дигар гирифта

جان هر دم از کمالت راهی دگر گرفته

Аз бас ки рҳзноннди андари раҳати зи ғайрат

از بس که رهزنانند اندر رهت ز غیرت

Ҳар зарраи зарраи ту сад роҳ бар гирифта

هر ذره ذرهٔ تو صد راه بر گرفته

Чун офтоби рӯят бар ҷон фиканд партав

چون آفتاب رویت بر جان فکند پرتو

Ишқат ба ҷони расидаи дилро ба дар гирифта

عشقت به جان رسیده دل را به‌در گرفته

Ишқи ту чун ҳумоеи пар бар кашида аз ҳам

عشق تو چون همایی پر بر کشیده از هم

Ҷонҳои ошиқонро дар зери пари гирифта

جان‌های عاشقان را در زیر پر گرفته

Мисатони ишқ ҳар шаб ҳамчун сабӯҳи хезон

مستان عشق هر شب همچون صبوح خیزان

Бар орзӯии рӯяти роҳи саҳари гирифта

بر آرزوی رویت راه سحر گرفته

Онҷо ки ҳасани рӯяти буи намак намӯда

آنجا که حسن رویت بوی نمک نموده

Саҳроӣ ҳар ду олами хӯни ҷигари гирифта

صحرای هر دو عالم خون جگر گرفته

Аттор дар ғами ту шодӣ ҳар ду олам

عطار در غم تو شادی هر دو عالم

Ҳам аз назар фиканда ҳам мухтасари гирифта

هم از نظر فکنده هم مختصر گرفته

Хониш
ғзл шморҳ 712 — ъндлӣб