Дӯш омад зулф тоб дода

دوش آمد زلف تاب داده

Ҷонро зи ду лаб шароб дода

جان را ز دو لب شراب داده

Сад ташнаи оташини ҷигар ро

صد تشنهٔ آتشین جگر را

Аз чашмаи Хизр об дода

از چشمهٔ خضر آب داده

Зон рӯй ки моҳ соя ӯст

زان روی که ماه سایهٔ اوست

Сад нур ба офтоб дода

صد نور به آفتاب داده

Ҳар ки аз лаб ӯ савол карда

هر که از لب او سؤال کرده

Сад дашномаш ҷавоб дода

صد دشنامش جواب داده

Зон бода ки ҷони хароб ӯ буд

زان باده که جان خراب او بود

Ҷомӣ ба дил хароб дода

جامی به دل خراب داده

Чун маст шудаи дил аз шаробаш

چون مست شده دل از شرابش

ӯро зи ҷигар кабоб дода

او را ز جگر کباب داده

Аттор дар оташи фироқаш

عطار در آتش فراقش

Тан дар ғам ва изтироб дода

تن در غم و اضطراب داده