Тарсои бача Эй дидам зуннор камар карда
ترسا بچهای دیدم زنار کمر کرده
Дар муъҷизаи исои сад дарси з бар карда
در معجزهٔ عیسی صد درس ز بر کرده
Бо зулф члипоўш бинишаста ба масҷиди хуш
با زلف چلیپاوش بنشسته به مسجد خوش
Вази қибла рӯй худ миҳроб дигар карда
وز قبلهٔ روی خود محراب دگر کرده
Аз таҳтаи симинаш яъне ки биногвашаш
از تختهٔ سیمینش یعنی که بناگوشش
Хуршед хаҷал гашта рухсора чу зар карда
خورشید خجل گشته رخساره چو زر کرده
Аз ҷодуии чашмаши бархестаи сад ғавғо
از جادویی چشمش برخاسته صد غوغا
То бар сари бозории якбор гузар карда
تا بر سر بازاری یکبار گذر کرده
Чун ма ба каллаи дории пирӯзаи қабои баста
چون مه به کلهداری پیروزه قبا بسته
Зуннори сари зулфаши ушшоқ камар карда
زنار سر زلفش عشاق کمر کرده
Рӯзӣ ки зи бад кардан бигирифт дилаши куллӣ
روزی که ز بد کردن بگرفت دلش کلی
Бгзоштаҳи даст аз бади сад бор бтар карда
بگذاشته دست از بد صد بار بتر کرده
Сад чашма ҳайвонаст андари лаби серобаш
صد چشمهٔ حیوان است اندر لب سیرابش
Венаи ошиқ бедилро баси ташна ҷигар карда
وین عاشق بی دل را بس تشنه جگر کرده
Дӯш омад пери мо дар савмиъаи бад танҳо
دوش آمد پیر ما در صومعه بد تنها
Гуфт эй зи сари аҷабӣ дар хеш назар карда
گفت ای ز سر عجبی در خویش نظر کرده
Аз хеш парастидан дар савмиъа бинишаста
از خویش پرستیدن در صومعه بنشسته
Халқи ҳамаи оламро аз хеш хабар карда
خلق همه عالم را از خویش خبر کرده
Бигурехта нафаси ту аз ёри зи номардӣ
بگریخته نفس تو از یار ز نامردی
Чун бори гарони дида аз халқ ҳазар карда
چون بار گران دیده از خلق حذر کرده
Бархезӣ агар мардӣ дар шеваи мо ое
برخیزی اگر مردی در شیوهٔ ما آیی
То шеваи мо бинӣ дар санг асар карда
تا شیوهٔ ما بینی در سنگ اثر کرده
Як дардии дарди мо дар олами расвоӣ
یک دردی درد ما در عالم رسوایی
Сад зоҳиди худбинро бо доман тар карда
صد زاهد خودبین را با دامن تر کرده
Дар ҳалқа чу дидӣ худ дардии хур ва мастӣ кун
در حلقه چو دیدی خود دردی خور و مستی کن
Вонгоаҳ бибин худро аз ҳалқа ба дар карда
وانگاه ببین خود را از حلقه به در کرده
Чун кӯрии қроёни аттори аёни дида
چون کوری قرایان عطار عیان دیده
Бенаии пери худ сад навъ смр карда
بینایی پیر خود صد نوع سمر کرده