эй аз шароби ғифлати масту хароби монда

ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده

Бо сояи хуи гирифтаи вази офтоби монда

با سایه خو گرفته وز آفتاب مانده

То чанд бошӣ охир аз ҳирси нафаси кофар

تا چند باشی آخر از حرص نفس کافر

Имон ба бод дода дар хӯрду хоби монда

ایمان به باد داده در خورد و خواب مانده

Андеша кун ту рӯзии кини хуфтагони раҳ ро

اندیشه کن تو روزی کین خفتگان ره را

Гуҳ дар ҳиҷоби бинии гуҳ дар азоби монда

گه در حجاب بینی گه در عذاب مانده

Онҷо ки нақдҳоро ноқид айёр хоҳад

آنجا که نقدها را ناقد عیار خواهد

Мардони марди бинӣ дар изтироби монда

مردان مرد بینی در اضطراب مانده

Вонҷо ки боз хоҳанд аз ҷону дили нишоне

وانجا که باز خواهند از جان و دل نشانی

Ҳам дили сиёҳи бинии ҳам ҷони хароби монда

هم دل سیاه بینی هم جان خراب مانده

Вонҷо ки ошиқонро аз сидқи бози пурсанад

وانجا که عاشقان را از صدق باز پرسند

Баси ошиқи маҷозӣ кандар ҷавоби монда

بس عاشق مجازی کاندر جواب مانده

эй аўФтодаҳ аз раҳ бигушоӣ чашм ва бингар

ای اوفتاده از ره بگشای چشم و بنگر

Перони роҳи байнро сар дар таноби монда

پیران راه‌بین را سر در طناب مانده

Исои поки рӯро аз сӯзании шикаста

عیسی پاک‌رو را از سوزنی شکسته

Ҳайрони миёни ин раҳ чун дар хлоби монда

حیران میان این ره چون در خلاب مانده

Тарсам ки ҳеҷ ошиқи пишон раҳ набинад

ترسم که هیچ عاشق پیشان ره نبیند

Ваон моҳ рух бимонад андари ниқоби монда

وان ماه‌رخ بماند اندر نقاب مانده

Дар баҳри ишқ дарӣаст аз чашми халқи пинҳон

در بحر عشق دُرّی است از چشم خلق پنهان

Мо ҷумла ғарқа гашта ваон дар дроби монда

ما جمله غرقه گشته وان دُر درآب مانده

Бар оташи муҳаббат аз шарҳи ин аҷоиб

بر آتش محبت از شرح این عجایب

Атторро дилу ҷон дар туфу тоби монда

عطار را دل و جان در تف و تاب مانده