эй роҳи ту баҳр бе карона

ای راه تو بحر بی کرانه

Ишқи ту надими ҷовдона

عشق تو ندیم جاودانه

Аз ишқи ту сад ҳазор оташ

از عشق تو صد هزار آتش

Дар сина ҳаме занад забона

در سینه همی زند زبانه

Гар бинмоед забонае рӯй

گر بنماید زبانه‌ای روی

Барҳами сӯзади ҳамаи замона

برهم سوزد همه زمانه

Ду кун ба ҳеҷ боз омад

دو کون به هیچ باز آمد

Зини гӯна ки ишқ кард хона

زین گونه که عشق کرد خانه

Мурғи дили мо зи ишқи ту сохт

مرغ دل ما ز عشق تو ساخت

Беруни ду куни ошиёна

بیرون دو کون آشیانه

Мурғӣ ки чунин шигарф афтод

مرغی که چنین شگرف افتاد

Хӯн мегиряд зи шавқи дона

خون می‌گرید ز شوق دانه

Гуфтам дили пари ғами ман охир

گفتم دل پر غم من آخر

Гардад ба висоли шодмона

گردد به وصال شادمانه

Дар ишқи ту чун қадам тавон зад

در عشق تو چون قدم توان زد

Пеши қадамии сад остона

پیش قدمی صد آستانه

Фии алҷмлаҳ чаҳ гӯям ва чаҳ ҷӯям

فی‌الجمله چه گویم و چه جویم

Ҷумлаи туе ва дигар баҳона

جمله تویی و دگر بهانه

Мақсӯди туеу ҷузи ту ҳеҷ аст

مقصود تویی و جز تو هیچ است

Инаст сухан дигар фасона

این است سخن دگر فسانه

Аттор чу бенишон шуд аз ту

عطار چو بی نشان شد از تو

ӯро бинишон азин нишона

او را بنشان ازین نشانه