Ман кӣми андари ҷаҳони саргашта Эй

من کیم اندر جهان سرگشته‌ای

Дар миёни хоку хӯни оғишта Эй

در میان خاک و خون آغشته‌ای

Дар риёии худ мунофиқи пеша Эй

در ریای خود منافق پیشه‌ای

Дар нифоқи худ з ҳад бигузашта Эй

در نفاق خود ز حد بگذشته‌ای

Шҳргрдии худнамоеи раҳзанӣ

شهرگردی خودنمایی رهزنی

Муфлисӣ бепоу сари саргашта Эй

مفلسی بی پا و سر سرگشته‌ای

Дар азали гӯйии қалами риндами набшат

در ازل گویی قلم رندم نبشت

Кошкӣ ҳаргиз қалам на набишта Эй

کاشکی هرگز قلم ننبشته‌ای

Як сар сӯзан надидам рӯй дӯст

یک سر سوزن ندیدم روی دوست

Пас чаро гум кардаам сари ришта Эй

پس چرا گم کرده‌ام سر رشته‌ای

Барҳамӣ ҷӯяд дилами нокуштаи тухм

برهمی جوید دلم ناکشته تخم

Кошкӣ як тухми ҳаргизи кушта Эй

کاشکی یک تخم هرگز کشته‌ای

Кист аттори ин суханро ҳечкас

کیست عطار این سخن را هیچکس

Бо дилии хокӣ ба хӯни бсрштаҳ Эй

با دلی خاکی به خون بسرشته‌ای