Дӯши вақти субҳ чун дил дода Эй

دوش وقت صبح چون دل داده‌ای

Пешам омад масти трсозодаҳ Эй

پیشم آمد مست ترسازاده‌ای

Бедилу динии сар аз хати барда Эй

بی دل و دینی سر از خط برده‌ای

Бесару поеи зи дасти афтода Эй

بی سر و پایی ز دست افتاده‌ای

Чун маро аз хоби хуш бедор кард

چون مرا از خواب خوش بیدار کرد

Гуфт ҳин бархезу бустони бода Эй

گفت هین برخیز و بستان باده‌ای

Ман зи трсозодаҳ чун май бстдм

من ز ترسازاده چون می بستدم

Гаштам аз май бстдн дил дода Эй

گشتم از می بستدن دل داده‌ای

Чун шароби ишқ дар дил кор кард

چون شراب عشق در دل کار کرد

Дил шуд аз кори ҷаҳон чун сода Эй

دل شد از کار جهان چون ساده‌ای

Дар замони зуннори бастам бар миён

در زمان زنار بستم بر میان

Дар саф мардон шудам озода Эй

در صف مردان شدم آزاده‌ای

Нест акнӯн дар хароботи Муғон

نیست اکنون در خرابات مغان

Пеш ӯ чун ман ба сари устода Эй

پیش او چون من به سر استاده‌ای

Нест чун аттор дар дарёии ишқ

نیست چون عطار در دریای عشق

Дар зи чашми дирафшони бигушода Эй

در ز چشم درفشان بگشاده‌ای

Хониш
ғзл шморҳ 739 — ъндлӣб