Моҳро дар машк пинҳон карда Эй

ماه را در مشک پنهان کرده‌ای

Машкро бар ма парешон карда Эй

مشک را بر مه پریشان کرده‌ای

Чашми ақли дурбинро рӯзу шаб

چشم عقل دوربین را روز و شب

Бар ҷамоли хеш ҳайрон карда Эй

بر جمال خویش حیران کرده‌ای

Аз шиканҷи зулфи рустами афканат

از شکنج زلف رستم افکنت

Ҳар замони сад гӯна дастон карда Эй

هر زمان صد گونه دستان کرده‌ای

Дом мишкӣнаст зулфи ънбринт

دام مشکین است زلف عنبرینت

Доми мишкӣни анбар афшон карда Эй

دام مشکین عنبر افشان کرده‌ای

Ман дилу ҷони хўонмт аз ҷону дил

من دل و جان خوانمت از جان و دل

Ту чунин қасди дил ва ҷон карда Эй

تو چنین قصد دل و جان کرده‌ای

Юсуфи аҳдӣ казон чоҳ чу сим

یوسف عهدی کزان چاه چو سیم

Пӯст бар ман ҳамчу зиндон карда Эй

پوست بر من همچو زندان کرده‌ای

Гуфтамат барадӣ ба бозии дили зи ман

گفتمت بردی به بازی دل ز من

Ин хусумати боз бозон карда Эй

این خصومت باز بازان کرده‌ای

Чашм ту мегуяд аз ту хомшӣ

چشم تو می‌گوید از تو خامشی

Кини чунин бозӣ фаровон карда Эй

کین چنین بازی فراوان کرده‌ای

Дар сифоти ҳасани худ аттор ро

در صفات حسن خود عطار را

То ки ҷон дорад санохон карда Эй

تا که جان دارد ثناخوان کرده‌ای

Хониш
ғзл шморҳ 740 — ъндлӣб