Гар ту насимии зи зулф ёр наёбӣ

گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی

То ба абади ради шӯй ва бор наёбӣ

تا به ابد رد شوی و بار نیابی

Як дам агар буии зулф ӯ ба ту ояд

یک دم اگر بوی زلف او به تو آید

Ганҷи ҳақиқат кам аз ҳазор наёбӣ

گنج حقیقت کم از هزار نیابی

Лек агар бенгарӣ ба ҳалқаи зулфаш

لیک اگر بنگری به حلقهٔ زلفش

То абади он ҳалқаро шумор наёбӣ

تا ابد آن حلقه را شمار نیابی

Ҳар ду ҷаҳони парда Эйаст пеши рухи ту

هر دو جهان پرده‌ای است پیش رخ تو

Лек дарин пардаи пуд ва тор наёбӣ

لیک درین پرده پود و تار نیابی

Ҳиҷла сароеаст пеш рӯй ту парда

حجله سرایی است پیش روی تو پرده

Пардаи бадар гарчи парда дор наёбӣ

پرده بدر گرچه پرده‌دار نیابی

Ҳарчӣ вуҷӯдӣ гирифт ҷумла ғубор аст

هرچه وجودی گرفت جمله غبار است

Раҳ ба адам бар ту то ғубор наёбӣ

ره به عدم بر تو تا غبار نیابی

Ёфтан ёр чист гум шудан ту

یافتن یار چیست گم شدن تو

То нашӯй гуми зи хеш ёр наёбӣ

تا نشوی گم ز خویش یار نیابی

Ғор ғурураст дар ниҳоди ту пинҳон

غار غرور است در نهاد تو پنهان

Ғӯри чунин ғор ошкор наёбӣ

غور چنین غار آشکار نیابی

Гар нашӯй ошноӣ ӯ ту дарин ғор

گر نشوی آشنای او تو درین غار

Ғарқаи шӯии буии ёр ғор наёбӣ

غرقه شوی بوی یار غار نیابی

Гар шавадат малик ҳар ду куни муяссар

گر شودت ملک هر دو کون میسر

Бигузарӣ аз ҳар ду ва қарор наёбӣ

بگذری از هر دو و قرار نیابی

Малики ғамаш беҳтараст аз ду ҷаҳон зонк

ملک غمش بهتر است از دو جهان زانک

Ҷузи ғам ӯ малик пойдор наёбӣ

جز غم او ملک پایدار نیابی

Гар ғам ӯ ҳаст зарра ?ит махӯр ғам

گر غم او هست ذره‌ایت مخور غم

Зонка азин ба ту ғмгсор наёбӣ

زانکه ازین به تو غمگسار نیابی

Ҳарчӣ ки фармуд ишқи рӯи ту ба ҷон кун

هرچه که فرمود عشق رو تو به جان کن

Варна ба ҷони ҳеҷ зинҳор наёбӣ

ورنه به جان هیچ زینهار نیابی

намефиканӣ кори ишқи ҷумла ба фардо

می فکنی کار عشق جمله به فردا

намеба натарсӣ ки рӯзгор наёбӣ

می به نترسی که روزگار نیابی

Пой ба раҳ дар нау зи кори макаши сар

پای به ره در نه و ز کار مکش سر

Зонка чу шуд умри вақт кор наёбӣ

زانکه چو شد عمر وقت کار نیابی

Бе адаби онҷои Марви вагарнаи кашандат

بی‌ادب آنجا مرو وگرنه کشندت

Дар ҳамаи олам чу хостгор наёбӣ

در همه عالم چو خواستگار نیابی

Сар чаҳ фарозии пиёдаи шӯи зи вуҷӯдат

سر چه فرازی پیاده شو ز وجودت

Зонка дарин роҳи як савор наёбӣ

زانکه درین راه یک سوار نیابی

Як қадами ин ҷойгоҳ бар натавон дошт

یک قدم این جایگاه بر نتوان داشت

То сари сад сад бузургвор наёбӣ

تا سر صد صد بزرگوار نیابی

Ту натавонӣ ки роҳ ишқ кунӣ қатъ

تو نتوانی که راه عشق کنی قطع

Кини раҳи ҷонсӯзро канор наёбӣ

کین ره جانسوز را کنار نیابی

Чанд рӯй эй Фарид дар паии он гул

چند روی ای فرید در پی آن گل

Хоссаи ту зон соликӣ ки хор наёбӣ

خاصه تو زان سالکی که خار نیابی