эй офтоб аз варақи рӯяти оятӣ

ای آفتاب از ورق رویت آیتی

Дар ҷанби ҷоми лаъли ту кавсари ҳикоятӣ

در جنب جام لعل تو کوثر حکایتی

Ҳаргиз надид ҳеҷ кас аз мусҳафи ҷамол

هرگز ندید هیچ کس از مصحف جمال

Сарсабзтар зи хати сиёҳи ту оятӣ

سرسبزتر ز خط سیاه تو آیتی

Бар нияти хатат ки дилами ҷой вақф дид

بر نیت خطت که دلم جای وقف دید

Кард аз ҳуруфи зулфи ту олии ривоятӣ

کرد از حروف زلف تو عالی روایتی

Аз машки хати худ ҷигарами сӯхтӣ валек

از مشک خط خود جگرم سوختی ولیک

Дили надиҳадам ки дар қалами орми шикоятӣ

دل ندهدم که در قلم آرم شکایتی

Оби ҳаёт дар зулмот залолат аст

آب حیات در ظلمات ضلالت است

То кӣ зи акси лаъл ту ёбад ҳидоятӣ

تا کی ز عکس لعل تو یابد هدایتی

Хуршедро ки салтанати сахт равшан аст

خورشید را که سلطنت سخت روشن است

Бингар гирифт сояи зулфати ҳимоятӣ

بنگر گرفت سایهٔ زلفت حمایتی

Ҳар дами зи зулфи ту шиканӣ дигарам расад

هر دم ز زلف تو شکنی دیگرم رسد

Зон пай наме барам шиканашро ниҳоятӣ

زان پی نمی‌برم شکنش را نهایتی

Чун зулфи ту ба тоби дирам то кӣм расад

چون زلف تو به تاب درم تا کیم رسد

Аз зулфи анбари ту насими аноятӣ

از زلف عنبر تو نسیم عنایتی

Зулфи тўрост аз дар дарбанд то хутан

زلف توراست از در دربند تا ختن

Зон дил фурӯ гирифт зиҳии хуши вилоятӣ

زان دل فرو گرفت زهی خوش ولایتی

Аттор то ки буд , набӯдаш ба ҳеҷ рӯй

عطار تا که بود، نبودش به هیچ روی

Ҷузи дӯстӣ рӯй ту ҳаргизи ҷиноятӣ

جز دوستی روی تو هرگز جنایتی