Хаттӣ аз ғолия бар ғолия дон оварадӣ

خطی از غالیه بر غالیه‌دان آوردی

Дили ин сӯхтаро кор ба ҷон оварадӣ

دل این سوخته را کار به جان آوردی

На ки маншури никуии ту бетғро буд

نه که منشور نکویی تو بی طغرا بود

Рафтӣ аз ғолияи тғро ва нишон оварадӣ

رفتی از غالیه طغرا و نشان آوردی

То ба моҳат нарасад чашми бади ҳеҷ касе

تا به ماهت نرسد چشم بد هیچ کسی

Моҳро дар зира машк фишон оварадӣ

ماه را در زره مشک‌فشان آوردی

Нест аз ҷониби ман то ба ту як мӯии миён

نیست از جانب من تا به تو یک موی میان

Ту чаро биҳдаҳ аз мӯӣ миён оварадӣ

تو چرا بیهده از موی میان آوردی

Ҳарки ӯ аз сари кӯии ту ба мӯе сар тофт

هرکه او از سر کوی تو به مویی سر تافت

Бо сари мӯии худаш мӯӣ кашон оварадӣ

با سر موی خودش موی کشان آوردی

Гуфтам аз лаъли лабати як шукри орм бар захм

گفتم از لعل لبت یک شکر آرم بر زخم

Гуфт оре шудӣу захм забон оварадӣ

گفت آری شدی و زخم زبان آوردی

Хост аз лаъли ту аттор ба умрии шукрӣ

خواست از لعل تو عطار به عمری شکری

Ҷигараш хӯрдӣу кораш ба зиён оварадӣ

جگرش خوردی و کارش به زیان آوردی