Бо хати сарсабз берун омадӣ

با خط سرسبز بیرون آمدی

Офати дилҳои пурхӯн омадӣ

آفت دلهای پرخون آمدی

То хат оварадӣ ба хӯни ошиқон

تا خط آوردی به خون عاشقان

Чуст аз баҳр шабихун омадӣ

چست از بهر شبیخون آمدی

Дар даруни дили даройии як замон

در درون دل درآیی یک زمان

Шбрўиро чунки берун омадӣ

شبروی را چونکه بیرون آمدی

Чун камӣни гирам ки бар хуршеду моҳ

چون کمین گیرم که بر خورشید و ماه

Дар камоли ҳасан афзӯн омадӣ

در کمال حسن افزون آمدی

Дӯш дар ҷӯши омадам дар ним шаб

دوش در جوش آمدم در نیم شب

Дар барам бо ҷом гулгун омадӣ

در برم با جام گلگون آمدی

Дар гирифтӣ шамъ ва дар додӣ шароб

در گرفتی شمع و در دادی شراب

Ростиро чуст мавзун омадӣ

راستی را چست موزون آمدی

Сарв будӣ каз чаман бархестӣ

سرو بودی کز چمن برخاستی

Моҳ будӣ ту з гардун омадӣ

ماه بودی تو ز گردون آمدی

Кас надонад кӯри бодои чашми бад

کس نداند کور بادا چشم بد

Кони замон дар чашми мо чун омадӣ

کان زمان در چشم ما چون آمدی

Дар миёни ҳалқа бо занҷири зулф

در میان حلقه با زنجیر زلف

Дар хури аттор маҷнӯн омадӣ

در خور عطار مجنون آمدی