Гар аз ҳамаи ошиқон вафо дидӣ

گر از همه عاشقان وفا دیدی

Чун ман ба вафои худ киро дидӣ

چون من به وفای خود که را دیدی

Донеи ту ки ҷуз вафо надидӣ худ

دانی تو که جز وفا ندیدی خود

Дар ҷумлаи умр то маро дидӣ

در جملهٔ عمر تا مرا دیدی

Ман аз ту ба ҷони худ ҷафо дидам

من از تو به جان خود جفا دیدم

Ту аз ман хастаи дил вафо дидӣ

تو از من خسته دل وفا دیدی

Инаст ҷафо ки зуд бигузаштӣ

این است جفا که زود بگذشتی

Аз берӯе чу рӯй мо дидӣ

از بی رویی چو روی ما دیدی

Баргаштии ту з бедилӣ ҳар дам

برگشتی تو ز بی دلی هر دم

Ин маслиҳати охир аз куҷо дидӣ

این مصلحت آخر از کجا دیدی

намебигузарӣ ва рӯй ту аз пешам

می‌بگذری و روی تو از پیشم

Моро ту ба роҳ Асия дидӣ

ما را تو به راه آسیا دیدی

Бегона мабош чун ду чашмам ро

بیگانه مباش چون دو چشمم را

Аз хӯни ҷигар дар ошно дидӣ

از خون جگر در آشنا دیدی

То рӯй чу офтоб бинмудӣ

تا روی چو آفتاب بنمودی

Баси дил ки чу зарра дар ҳаво дидӣ

بس دل که چو ذره در هوا دیدی

Аттори з даст рафт ва ту бо ӯ

عطار ز دست رفت و تو با او

Дидӣ ки чаҳ кардӣ ва чҳо дидӣ

دیدی که چه کردی و چها دیدی