Ҳам тан мӯем аз он миён ки надорӣ

هم تن مویم از آن میان که نداری

Танги дилами монда зон даҳон ки надорӣ

تنگ دلم مانده زان دهان که نداری

Нанигарӣ аз ноз дар замин ки дамӣ нест

ننگری از ناز در زمین که دمی نیست

Сари зи такаббур бар осмон ки надорӣ

سر ز تکبر بر آسمان که نداری

Ман чаҳ балоеаст ҳар нафас ки надорам

من چه بلایی است هر نفس که ندارم

Ту чаҳ никуӣаст ҳар замон ки надорӣ

تو چه نکویی است هر زمان که نداری

Ҳарчӣ бибояд зи некуӣ ҳама ҳастат

هرچه بباید ز نیکویی همه هستت

Мисли бимонадаст дар ҷаҳон ки надорӣ

مثل بماند است در جهان که نداری

Номи вафо май барӣ ва ҳеҷ вафое

نام وفا می‌بری و هیچ وفایی

Аз ту наёяд бидон нишон ки надорӣ

از تو نیاید بدان نشان که نداری

Гуфта бадии оқибати вафои ту орм

گفته بدی عاقبت وفای تو آرم

Ин нниўшм аз ин забон ки надорӣ

این ننیوشم از این زبان که نداری

Як шукрами даҳ ки суди банда дар он аст

یک شکرم ده که سود بنده در آن است

Зонка басӣ уфтад ин зиён ки надорӣ

زانکه بسی افتد این زیان که نداری

Гарчи шукри дорӣ ва қиёс надорад

گرچه شکر داری و قیاس ندارد

Ҳаст чу надиҳӣ ба каси чунон ки надорӣ

هست چو ندهی به کس چنان که نداری

Гуфта бадии хӯни ту ба дард бирезам

گفته بدی خون تو به درد بریزم

То барраии ту зи ним ҷон ки надорӣ

تا برهی تو ز نیم جان که نداری

Ту натавонӣ ба хӯни ман камарии баст

تو نتوانی به خون من کمری بست

Хоссаи камар бар чунон миён ки надорӣ

خاصه کمر بر چنان میان که نداری

Бар тани аттор каз ғамат чу камоне аст

بر تن عطار کز غمت چو کمانی است

Чанд кашии охири ин камон ки надорӣ

چند کشی آخر این کمان که نداری