Туро то сар буд барҷои куҷои дории каллаи дорӣ
تو را تا سر بود برجا کجا داری کله داری
Ки шамъ аз бесиррӣ ёбад кулоҳ аз нури ҷабборӣ
که شمع از بی سری یابد کلاه از نور جباری
Сари як мӯии сари мФрозу сар дар бозу сар бар на
سر یک موی سر مفراز و سر در باز و سر بر نه
Агар пеш сар андозон сазои тан , сиррии дорӣ
اگر پیش سر اندازان سزای تن، سری داری
Чу бор омад сари яҳёи сараш бар тирагӣ монад
چو بار آمد سر یحیی سرش بر تیرگی ماند
Дарин сар бохтан ин сар бидонгар марди асрорӣ
درین سر باختن این سر بدان گر مرد اسراری
Мабар мӯеи вуҷӯди онҷо ки доими он вуҷӯдати бас
مبر مویی وجود آنجا که دایم آن وجودت بس
Ки мӯе нест тадбирати магар аз хеши безорӣ
که مویی نیست تدبیرت مگر از خویش بیزاری
Агар як партави ин нур бар ҳар ду ҷаҳон уфтад
اگر یک پرتو این نور بر هر دو جهان افتد
Шавад ҳар ду ҷаҳон аз шарм чун як зарраи мутаворӣ
شود هر دو جهان از شرم چون یک ذره متواری
Чу олами зарра Эйаст ӣнҷои зи олам чанд бошӣ ту
چو عالم ذرهای است اینجا ز عالم چند باشی تو
Ки дар пеши чунин кории камари бандӣ ба айёрӣ
که در پیش چنین کاری کمر بندی به عیاری
Чу шуд зоту сифати бандати Марв бо ин ва он онҷо
چو شد ذات و صفت بندت مرو با این و آن آنجا
Чу гул зонҷо баранд онҷо чаҳ хоҳии баради ҷузи зорӣ
چو گل زانجا برند آنجا چه خواهی برد جز زاری
Сифоти неку бад онҷо бисӯзад оташи ғайрат
صفات نیک و بد آنجا بسوزد آتش غیرت
Мабар ҷузи ҳеҷ онҷои ҳеҷ то барраӣ ба душворӣ
مبر جز هیچ آنجا هیچ تا برهی به دشواری
Чаҳ мегӯям нае ту марди ин асрори дайн парвар
چه میگویم نهای تو مرد این اسرار دینپرور
Ки ту аз ?дане ҷоФӣ бимонадӣ дар нигунсорӣ
که تو از دنیی جافی بماندی در نگونساری
Ба дунёи умр дар ҷӯҷуи басари барадии аҷаб ин аст
به دنیا عمر در جوجو بسر بردی عجب این است
Ки дар ъқбоб хоҳад буд зон ҷӯҷуи гирифторӣ
که در عقباب خواهد بود زان جوجو گرفتاری
Ба дунё ва ба уқбо дар чу хар дар ҷӯ ба ҷӯ монадӣ
به دنیا و به عقبی در چو خر در جو به جو ماندی
зи рӯҳи исавии бӯе ба ту нарасед пиндорӣ
ز روح عیسوی بویی به تو نرسید پنداری
Чу дар ҷонати зи дунёи бор бисёраст ва аз дайн на
چو در جانت ز دنیا بار بسیار است و از دین نه
Туро зини бори ҷон дайн рафту дунёи ҳам ба сари борӣ
تو را زین بار جان دین رفت و دنیا هم به سر باری
Агар аз зиндагӣ худ накардӣ заррае ҳосил
اگر از زندگی خود نکردی ذرهای حاصل
Чаҳ дории ғам чу кардӣ ҷамъи ин дунёии мурдорӣ
چه داری غم چو کردی جمع این دنیای مرداری
Дили аттор хӯнӣ шуд азин дарёии буқаламун
دل عطار خونی شد ازین دریای بوقلمون
Чаҳ дунёи деви мардуми хору чандини халқи прўорӣ
چه دنیا دیو مردمخوار و چندین خلق پرواری