Парвонаи шабии з бе қарорӣ

پروانه شبی ز بی قراری

Берун омад ба хосторӣ

بیرون آمد به خواستاری

Аз шамъ савол кард кохр

از شمع سؤال کرد کاخر

То кӣ сӯзии маро ба хорӣ

تا کی سوزی مرا به خواری

Дар ҳол ҷавоб дод шамъаш

در حال جواب داد شمعش

К-эй бесар ва бен хабари надорӣ

کای بی سر و بن خبر نداری

Оташ мапурсат то набошад

آتش مپرست تا نباشد

Дар сӯхтанати гриФторӣ

در سوختنت گریفتاری

Ту дар нафасӣ бсухтӣ зуд

تو در نفسی بسوختی زود

Рстии зи ғаму зи ғмгсорӣ

رستی ز غم و ز غمگساری

Ман мондаам зи шом то субҳ

من مانده‌ام ز شام تا صبح

Дар гиря ва сӯхтан ба зорӣ

در گریه و سوختن به زاری

Гуҳ механдам валек бар хеш

گه می‌خندم ولیک بر خویش

Гуҳ мегарем зи сўкўорӣ

گه می‌گریم ز سوکواری

намегўиндм бисӯз хуши хуш

می‌گویندم بسوز خوش خوش

То бехи зи ангабини барорӣ

تا بیخ ز انگبین برآری

Ҳар лаҳза серум ниҳанд дар пеш

هر لحظه سرم نهند در پیش

Гӯйанд чаро чунин нзорӣ

گویند چرا چنین نزاری

Шамъӣ дигараст лек дар ғайб

شمعی دگر است لیک در غیب

Шамъӣаст на равшан ва на торӣ

شمعی است نه روشن و نه تاری

Парвона ӯ манам чунин гарм

پروانهٔ او منم چنین گرم

Зон ёфтаам мизоҷи зорӣ

زان یافته‌ام مزاج زاری

Ман май сӯзами азуи ту аз ман

من می‌سوزم ازو تو از من

Инаст нишони дӯстдорӣ

این است نشان دوستداری

Чаҳ таъни зании маро ки ман низ

چه طعن زنی مرا که من نیز

Дар сӯхтанам ба биқрорӣ

در سوختنم به بیقراری

Он шамъ агар битобад аз ғайб

آن شمع اگر بتابد از غیب

Парвона басӣ фитад шикорӣ

پروانه بسی فتد شکاری

То мемонад нишони аттор

تا می‌ماند نشان عطار

намехоҳад сӯхти шамъи ворӣ

می‌خواهد سوخت شمع واری