эй дар миёни ҷонами вази ҷони ман наоне

ای در میان جانم وز جان من نهانی

Аз ҷони ниҳон чарое чун дар миёни ҷонӣ

از جان نهان چرایی چون در میان جانی

Ҳаргиз дилам наёрад ёд аз ҷаҳон ва аз ҷон

هرگز دلم نیارد یاد از جهان و از جان

Зеро ки ту диламро ҳам ҷон ва ҳам ҷаҳонӣ

زیرا که تو دلم را هم جان و هم جهانی

Чун шамъ дар ғами ту май сӯзам ва ту фориғ

چون شمع در غم تو می‌سوزم و تو فارغ

Дар ман нигаҳ кун охир эй ҷону зиндагонӣ

در من نگه کن آخر ای جان و زندگانی

Бо чун ту кас чу ман хаси ҳаргиз чаҳ синҷиди охир

با چون تو کس چو من خس هرگز چه سنجد آخر

Аз ҳеҷ ҳеҷ ноед эй ҷумлаи ту ту доне

از هیچ هیچ ناید ای جمله تو تو دانی

Дар хеш мондаам ман ҷон май даҳум ба хоҳиш

در خویش مانده‌ام من جان می‌دهم به خواهش

То бӯ ки як замонам аз худ марои сетоне

تا بو که یک زمانم از خود مرا ستانی

Гуфтӣ зи худ фанои шӯ то муҳаррами ман ое

گفتی ز خود فنا شو تا محرم من آیی

Бандӣаст сахти муҳками ин ҳам ту май туоне

بندی است سخت محکم این هم تو می‌توانی

Атторро зи олам гум шуд нишон ба куллӣ

عطار را ز عالم گم شد نشان به کلی

То чанд ҷӯям охир аз бе нишони нишоне

تا چند جویم آخر از بی نشان نشانی