Дардӣаст дарин дилам наоне

دردی است درین دلم نهانی

Кони дарди марои давои ту доне

کان درد مرا دوا تو دانی

Ту марҳами дарди бедилоне

تو مرهم درد بیدلانی

Донам ки маро чунин наМонӣ

دانم که مرا چنین نمانی

Ман банда бе каси заъифам

من بندهٔ بی کس ضعیفم

Ту ёри касон бе касоне

تو یار کسان بی کسانی

Гар мӯрчае дар ту кӯбад

گر مورچه‌ای در تو کوبد

Онии ту ки зойеъаш наМонӣ

آنی تو که ضایعش نمانی

Аз ман гунаҳ ояд ва ман инам

از من گنه آید و من اینم

Вази ту карам ояд ва ту онӣ

وز تو کرم آید و تو آنی

Ёрб ба дар ки бози гирдам

یارب به در که باز گردم

Гар ту з дар худам бароне

گر تو ز در خودم برانی

Аз хондан ва ронданам чаҳ бок аст

از خواندن و راندنم چه باک است

Хоҳ ин куну хоҳи он ту доне

خواه این کن و خواه آن تو دانی

Гӯям « арнӣ » ва зор гарем

گویم «ارنی» و زار گریم

Тарсами зи ҷавоб « лнтароне »

ترسم ز جواب «لن ترانی»

Перӣ бишуниду ҷон ба ҳақ дод

پیری بشنید و جان به حق داد

Аттор сухан магӯ ки ҷонӣ

عطار سخن مگو که جانی