Ба ҳар кӯеи маро то кӣ дуоне

به هر کویی مرا تا کی دوانی

з ҳар заҳрии маро то кӣ чашонӣ

ز هر زهری مرا تا کی چشانی

Чу заҳрам мечашонд чархи гардун

چو زهرم می‌چشاند چرخ گردون

Ба тирёки саодат кӣ расонӣ

به تریاک سعادت کی رسانی

Гуҳӣ тобутам андозӣ ба дарё

گهی تابوتم اندازی به دریا

Гуҳӣ бар тахти фиръавнами нишоне

گهی بر تخت فرعونم نشانی

Барории барфарози таври сино

برآری برفراز طور سینا

Шароби улфат васлам чашонӣ

شراب الفت وصلم چشانی

Чу банда маст шуд дидори худ ро

چو بنده مست شد دیدار خود را

Хитоб ояд ки Мӯсои лн тароне

خطاب آید که موسی لن‌ترانی

Аё Мӯсои сухани густох то чанд

ایا موسی سخن گستاخ تا چند

На онӣ ки Шуайбамро шабоне

نه آنی که شعیبم را شبانی

Ман онам ки Шуайбатро шубонам

من آنم که شعیبت را شبانم

Ту онӣ ки шабонеро бихонӣ

تو آنی که شبانی را بخوانی

Манам Мӯсои туе ҷаббори олам

منم موسی تویی جبار عالم

Гарми хуонеи варами ронии ту доне

گرم خوانی ورم رانی تو دانی

Шабонеро куҷои он қадар бошад

شبانی را کجا آن قدر باشد

Ки ту бе воситаи вайро бихонӣ

که تو بی‌واسطه وی را بخوانی

Сухани гӯйии бадв дар таври сино

سخن گویی بدو در طور سینا

Дарав дару гуҳарсозӣ наоне

درو در و گهر سازی نهانی

Аё Мӯсои ту рахт хеш барбанд

ایا موسی تو رخت خویش بربند

Ки то худро ба манзилгаҳи расонӣ

که تا خود را به منزلگه رسانی

На Айюбам ки чандин сабр дорам

نه ایوبم که چندین صبر دارم

Ним Юсуф ки дар чоҳами нишоне

نیم یوسف که در چاهم نشانی

Бурун омад гули зард аз гули сурх

برون آمد گل زرد از گل سرخ

Макун дар боғи вайрони боғбонӣ

مکن در باغ ویران باغبانی

Нишони васли мо мӯӣ сифед аст

نشان وصل ما موی سفید است

Расӯли ошкоро на наоне

رسول آشکارا نه نهانی

Зиҳии аттор каз баҳри маъонӣ

زهی عطار کز بحر معانی

Ба алмоси сухан дар май Чехияоне

به الماس سخن در می‌چکانی