эй гашта ниҳон аз ҳама аз бас ки аёнӣ

ای گشته نهان از همه از بس که عیانی

Дидаи зи ту бино ва ту аз дида наоне

دیده ز تو بینا و تو از دیده نهانی

Гар ман талабами давлат васлат натавонам

گر من طلبم دولت وصلت نتوانم

Гар ту бинмое рух хешам битавонӣ

گر تو بنمایی رخ خویشم بتوانی

Шуд дар сари кори ту ҳамаи мояи умрам

شد در سر کار تو همه مایهٔ عمرم

Охири ту чаҳ чизе ки на судӣ на зӣоне

آخر تو چه چیزی که نه سودی نه زیانی

Як чанд дар андеша рӯй ту нишастам

یک چند در اندیشهٔ روی تو نشستم

Маълум нашуд худ ки чаҳ чизе ба чаҳ Монӣ

معلوم نشد خود که چه چیزی به چه مانی

эй ҷон ва ҷаҳон нест ба ҳар ҷону ҷаҳони ҳеҷ

ای جان و جهان نیست به هر جان و جهان هیچ

Охири ту кадомӣ ки на ҷонӣ на ҷаҳонӣ

آخر تو کدامی که نه جانی نه جهانی

Дил гуфт ки ҷонӣ ва хирад гуфт ҷаҳонӣ

دل گفت که جانی و خرد گفت جهانی

Чун нек бидидам ту на инӣ ва на онӣ

چون نیک بدیدم تو نه اینی و نه آنی

Табдили надорӣ ки тавон хонд ҷаҳонат

تبدیل نداری که توان خواند جهانت

Тағйири надорӣ ки тавон гуфт ки ҷонӣ

تغییر نداری که توان گفت که جانی

Аттор аёнаст ки муҳтоҷ баён аст

عطار عیان است که محتاج بیان است

Гар аҳли аёнӣ ба чаҳ дар банди аёнӣ

گر اهل عیانی به چه در بند عیانی