Чу лабат ба пистаи андари сифат гуҳар набинӣ

چو لبت به پسته اندر صفت گهر نبینی

Чу рахт ба пардаи андари ттқ қамар набинӣ

چو رخت به پرده اندر تتق قمر نبینی

зи фироқ чун маниро чаҳ кашӣ ба дарду хорӣ

ز فراق چون منی را چه کشی به درد و خواری

Гуҳ агар басӣ биҷӯе чу манӣ дигар набинӣ

گه اگر بسی بجویی چو منی دگر نبینی

Чаҳ никуӣат фазояд ки бад ояд аз ту бар ман

چه نکوییت فزاید که بد آید از تو بر من

Чаҳ буд агар ба ҳар дам ба дам аз бтар набинӣ

چه بود اگر به هر دم به دم از بتر نبینی

Макун эй санам кигар ман нафасии з дил барорам

مکن ای صنم که گر من نفسی ز دل برآرم

зи туфи дилам ба олами пас аз он асар набинӣ

ز تف دلم به عالم پس از آن اثر نبینی

зи ғами ту ҷони аттор агар аз ҷаҳон барояд

ز غم تو جان عطار اگر از جهان برآید

Ту зи бахту давлати худ пас аз он назар набинӣ

تو ز بخت و دولت خود پس از آن نظر نبینی