Ҳарчӣ ҳаст ӯст ва ҳарчӣ ӯст тӯй

هرچه هست اوست و هرچه اوست توی

ӯ туе ва ту ӯст нест дуӣ

او تویی و تو اوست نیست دوی

Дар ҳақиқат чу ӯст ҷумлаи ту ҳеҷ

در حقیقت چو اوست جمله تو هیچ

Ту маҷозии ду бинӣу шинавӣ

تو مجازی دو بینی و شنوی

Кӣ рисӣ дар висоли худ ҳаргиз

کی رسی در وصال خود هرگز

Ки ту пайваста дар фироқи тӯй

که تو پیوسته در فراق توی

Зон хабар нест аз тӯии худат

زان خبر نیست از توی خودت

Ки ту то фавқи арши ту ба тӯй

که تو تا فوق عرش تو به توی

То вуҷӯди ту кул кул нашавад

تا وجود تو کل کل نشود

Ҷузв бошӣ ба кули куҷои гаравӣ

جزو باشی به کل کجا گروی

Нуқтае аз ту бар ту зоҳири гашт

نقطه‌ای از تو بر تو ظاهر گشت

Ту бидон нуқтаи доимои гаравӣ

تو بدان نقطه دایما گروی

Нуқтаи ту агар ба доира рафт

نقطهٔ تو اگر به دایره رفت

Рӯ ки кунинро ту пеш рӯй

رو که کونین را تو پیش روی

Вари дарин нуқта боз монадӣ ту

ور درین نقطه باز ماندی تو

Инат сҷини саъби взиқи қавӣ

اینت سجین صعب وضیق قوی

Чун ту дар нуқта кушта бошӣ тухм

چون تو در نقطه کشته باشی تخم

На ҳамоно ки доираи даравӣ

نه همانا که دایره دروی

Натавон раст аз чунон зиқӣ

نتوان رست از چنان ضیقی

Ҷуз ба хуршеди нури Мустафавӣ

جز به خورشید نور مصطفوی

Кард аттор дар улувва парвоз

کرد عطار در علو پرواز

То бадв тофт ахтари набавӣ

تا بدو تافت اختر نبوی