Сармаст даромад аз сари кӯй

سرمست درآمد از سر کوی

Ношстаҳи рух ва гиреҳ зада мӯӣ

ناشسته رخ و گره زده موی

Ваз бе хобии ду чашми масташ

وز بی خوابی دو چشم مستش

Чун махмурони гиреҳ бар абрӯӣ

چون مخموران گره بر ابروی

Тарки фалакаш ба ҷон ҳаме гуфт

ترک فلکش به جان همی گفت

К-эии ман зи миёни ҷонати ҳиндӯӣ

کای من ز میان جانت هندوی

Фарёди кунони фалак ки аҳсант

فریاد کنان فلک که احسنت

Кӯи чашм ки бингарад зиҳӣ рӯй

کو چشم که بنگرد زهی روی

Пеши лабаши об Хизр шуд хок

پیش لبش آب خضر شد خاک

Зери қадамаш биҳишт шуд кӯй

زیر قدمش بهشت شد کوی

Дили зор баҳои ҳои бигирист

دل زار به های های بگریست

намегуфт баҳоиҳои к-эии ҳўӣ

می‌گفت به های های کای هوی

Икдм биншин ки ин дили маст

یکدم بنشین که این دل مست

Чун бод ҳаме равад ба ҳар сӯй

چون باد همی رود به هر سوی

Ҷон мехоҳад з ҳар касе вом

جان می‌خواهد ز هر کسی وام

Бар рӯй ту медиҳад ба сад рӯй

بر روی تو می‌دهد به صد روی

Аттори туе ва ним ҷонӣ

عطار تویی و نیم جانی

Бо дӯст ба ним ҷони сухани гӯй

با دوست به نیم جان سخن گوی