Офтоби рӯят эй сарви сеӣ

آفتاب رویت ای سرو سهی

Бар ҳама май тобади ало бар раҳе

بر همه می‌تابد الا بر رهی

Не хато гуфтам ки май тобади басӣ

نی خطا گفتم که می‌تابد بسی

Бар ман ва ман менабинам зи аблаҳӣ

بر من و من می‌نبینم ز ابلهی

Гарчи олами пари ҷамол Юсуф аст

گرچه عالم پر جمال یوسف است

Нест чашми кӯрро аз вай баӣ

نیست چشم کور را از وی بهی

Чун буд каз баҳри пари гавҳари басӣ

چون بود کز بحر پر گوهر بسی

Боз гардад хушки лаби дастии тиҳӣ

باز گردد خشک لب دستی تهی

Бози гардиданди азин баҳри аҷаб

باز گردیدند ازین بحر عجب

Хушки лаби ҳам мубтадии ҳам мунтаҳӣ

خشک لب هم مبتدی هم منتهی

Қаъри ин дарёи ҷузин дарё наёфт

قعر این دریا جزین دریا نیافت

Дигарон ҳастанд аз муштӣ киӣ

دیگران هستند از مشتی کهی

Ҳалқа бар дар мезананд ва май раванд

حلقه بر در می‌زنند و می‌روند

Нест аз эшон касеро огаҳӣ

نیست از ایشان کسی را آگهی

Ҷумларо ҷузи аҷзи онҷо кор нест

جمله را جز عجز آنجا کار نیست

На маӣаст онҷоигоаҳ ва на киӣ

نه مهی است آنجایگاه و نه کهی

намефурӯ уфтад дарин ҳайрати зиҳам

می فرو افتد درین حیرت زهم

Гар ту ӣнҷои ду ҷаҳон барҳам наҳй

گر تو اینجا دو جهان برهم نهی

эй Фариди ӣнҷо ки ҳастӣ маҳви гирд

ای فرید اینجا که هستی محو گرد

Чанд гӯйии кӯтаҳӣ бар кӯтаҳӣ

چند گویی کوتهی بر کوتهی